Lezen› Daftar 2› De reizigers denken dat het beest van de soefi ziek is› Vers 266
M2:266 — مُشک را بر تن مزن، بر دل بمال / مُشک چهبْوَد نام پاک ذوالجلال
M2:266
شرحِ سروش — uit zijn opgenomen Masnavi-lezingen
شرح
جلسهٔ 02 — [01:00:21] بوی اخلاق و سرایت آن در همنشینی
میره اون بالا، اونا این بوها رو میگیرن، مثل این اسموک دتکتورها. میگیرن و بعد ملائکهای هستند که از شما بدشون میاد. میگن دهنش چه بویی میده، رفتارش چه بویی میده، چشمش چه بویی میده. ما حس نمیکنیم. اونا میفهمن چه گندی از این وجود برمیخیزه. و همچنین اگر خوشبو و معطر باشه، اونا مییابند که با چه گلستانی روبرو هستند. در جای دیگری مولانا داره میگه:
جلسهٔ 02 — [01:00:21] بوی اخلاق و سرایت آن در همنشینی
خب، لذا یک بویی هست که جانها دارند، یه بویی هم هست که بدنها دارند. اون رایحه جانها او حرکت میکنه و سرایت میکنه. با هر کی شما بشینید بوی او رو میگیرید، خوی او رو میگیرید. این مولوی توی کلام خودش نشسته است.
به زبانِ تو — Je eigen taal · AI
Discussie — Vraag over dit vers — beantwoord vanuit de Masnavi, met elk vers geciteerd
Je gesprek blijft op dit apparaat, tenzij je het deelt.
Wat lezers vroegen0
Nog geen vragen gedeeld — die van jou kan de eerste zijn.