Lezen› Daftar 2› Iblis antwoordt Mu'awiya opnieuw› Vers 2697
M2:2697 — هر کجا بینم درخت تلخ و خشک / میبرم من تا رهد از پشک مشک
M2:2697
Betekenis · به زبانِ تو — Je eigen taal · AI
ابلیس در نقش باغبان عالم میگوید که درختان بیثمر و خشک را قطع میکند تا فضا برای درختان خوشبو و پرثمر باز شود و ارزش حقیقی نمایان گردد.
این بیت بخشی از پاسخ ابلیس به معاویه است که در آن، کار خود را توجیه میکند. او خود را به یک باغبان تشبیه میکند که هم به درختان میوهدار رسیدگی میکند (بیت قبل) و هم درختان خشک و بیارزش را از میان برمیدارد. در اینجا، «درخت تلخ و خشک» نماد انسانهایی است که استعداد معنوی و قابلیت رشد ندارند و وجودشان بیثمر است.
عمل «بریدن» توسط ابلیس، در واقع همان وسوسه و اغوایی است که این افراد را به سمت نابودی کامل میکشاند و ماهیت بیارزششان را آشکار میسازد. عبارت «تا رهد از پشک مشک» یک استعاره است. «مشک» نماد انسانهای پاک و باارزش (مؤمنان) و «پشک» (سرگین) نماد انسانهای بیارزش (کافران) است. ابلیس ادعا میکند که با حذف و جداسازی انسانهای بد، به نوعی به نظام عالم خدمت میکند و باعث میشود ارزش حقیقی اهل ایمان، همچون بوی خوش مشک، در غیاب بوی بد سرگین، بهتر آشکار شود. این جداسازی، تمایز میان خیر و شر را در جهان هستی روشنتر میسازد.
- رهد
- رها شود، نجات پیدا کند
- پشک
- سرگین، پشکل حیوانات
- مشک
- مادهای بسیار خوشبو که از نافهٔ آهوی ختن میگیرند
Discussie — Vraag over dit vers — beantwoord vanuit de Masnavi, met elk vers geciteerd
Je gesprek blijft op dit apparaat, tenzij je het deelt.
Wat lezers vroegen0
Nog geen vragen gedeeld — die van jou kan de eerste zijn.