Lezen› Daftar 3› De vergelijking van de vlucht van de gelovige en zijn ongeduld in tegenspoed met de onrust en rusteloosheid van erwten en andere ingrediënten die in een kokende pot kookten en omhoog kwamen om eruit te springen› Vers 4159
M3:4159 — هر زمان نخود بر آید وقت جوش / بر سر دیگ و برآرد صد خروش
M3:4159
Betekenis · به زبانِ تو — Je eigen taal · AI
این بیت، بیقراری و شکایت مؤمنِ بیصبر را در هنگام سختیها، به فریادهای نخودی تشبیه میکند که در آب جوشان بالا و پایین میپرد.
مولانا در این تمثیل، دیگ را نماد دنیا و رنجهای آن، و نخود را نماد انسان مؤمن میداند. همانطور که نخود در دیگ جوشان از حرارت آتش بیتابی میکند، به سطح آب میآید و گویی فریاد میکشد، انسان نیز در کوران مشکلات و مصیبتها بیصبری کرده و زبان به شکایت باز میکند.
این «خروش» یا فریاد، نمایانگر همان پرسش ازلی انسان است: «چرا من؟ چرا این رنجها؟» بیت بعدی این شکایت را آشکارتر میکند: «که چرا آتش به من در میزنی؟» مولانا این تصویر ساده و روزمره را به کار میگیرد تا اضطراب و ناآرامی روح انسان را در فرایند دشوار «پخته شدن» و تکامل معنوی به تصویر بکشد. این جوشیدن، مقدمهای برای تبدیل شدن به غذایی لطیف و همنشینی با «جان» است، اما نخود در این مرحله تنها سوزش و سختی را حس میکند و از حکمت پشت آن بیخبر است.
- خروش
- فریاد بلند، ناله و فغان
- بر آید
- بالا بیاید، ظاهر شود
Discussie — Vraag over dit vers — beantwoord vanuit de Masnavi, met elk vers geciteerd
Je gesprek blijft op dit apparaat, tenzij je het deelt.
Wat lezers vroegen0
Nog geen vragen gedeeld — die van jou kan de eerste zijn.