Lezen› Daftar 5› De Profeet (vzmh) die de Arabische gast troostte en hem kalmeerde van zijn angst, huilen en klaagzang die hij over zichzelf uitte in schaamte, spijt en de vlammen van wanhoop› Vers 180
M5:180 — یک زمان کارست بگزار و بتاز / کار کوته را مکن بر خود دراز
M5:180
Betekenis · به زبانِ تو — Je eigen taal · AI
ادای شهادت بر پیمان الست و بازگشت به سوی حق، کاری است که باید بیدرنگ انجام داد؛ با سستی و تعلل، این مسیر کوتاه را بر خود دراز و دشوار مکن.
مولانا در این بیت، به جان انسان هشدار میدهد که وظیفهی اصلیاش در این جهان، یعنی وفاداری به پیمان ازلی با خداوند (که در عالم ذر با گفتن «بلی» به پرسش «ألست بربکم؟» بسته شد)، کاری است که نباید به تأخیر بیفتد.
او این جهان را به «دهلیز» یا ورودی دادگاه تشبیه میکند که ما برای ادای «گواهی» به آن فراخوانده شدهایم. این گواهی، همان زندگی مؤمنانه و بازگشت به اصل خویش است. بیت میگوید این وظیفه در ذات خود «یک زمان کار» یا امری آنی و لحظهای است. یعنی اگر انسان عزم کند، میتواند در یک لحظه از تعلقات دنیوی دل بکند و رو به سوی حق کند. اما این ما هستیم که با لجاجت، تنبلی و غفلت، این «کار کوته» را برای خود به سفری طولانی و پرمشقت تبدیل میکنیم.
پیام اصلی بیت، تشویق به اقدام فوری در مسیر معنوی است. مولانا میگوید: «بتاز!» یعنی درنگ مکن و با شتاب این امانت را به صاحبش بازگردان و خود را از این حبس و گرفتاری رها کن. این درنگ و تأخیر، تنها رنج ماندن در «دهلیز» دنیا را بیشتر میکند.
- بگزار
- به جا بیاور، ادا کن، انجام بده
- بتاز
- سریع حرکت کن، بشتاب، با سرعت برو
Discussie — Vraag over dit vers — beantwoord vanuit de Masnavi, met elk vers geciteerd
Je gesprek blijft op dit apparaat, tenzij je het deelt.
Wat lezers vroegen0
Nog geen vragen gedeeld — die van jou kan de eerste zijn.