Lezen› Daftar 5› Vergelijking van elke dagelijkse gedachte die in het hart opkomt met een nieuwe gast die aan het begin van de dag in huis arriveert, en de verdienste van gastvrijheid en het dragen van de grillen en het bevelende en kwade gedrag van de gast jegens de huisheer› Vers 3683
M5:3683 — هفت سال ایوب با صبر و رضا / در بلا خوش بود با ضیف خدا
M5:3683
Betekenis · به زبانِ تو — Je eigen taal · AI
این بیت به داستان ایوب پیامبر اشاره میکند که هفت سال بیماری و مصیبت را با صبر و رضایت کامل تحمل کرد، زیرا آن بلا را «مهمان خدا» میدانست و با آن به نیکی رفتار میکرد.
مولانا در این بخش از مثنوی، افکار و احوال ناخوشایندی را که به دل انسان وارد میشود، به «مهمانان الهی» تشبیه میکند. او معتقد است همانطور که از مهمان باید به نیکی پذیرایی کرد، باید با غمها و سختیها نیز با رضایت و گشادهرویی برخورد کرد، زیرا اینها فرستادگان حق هستند و برای رشد روحانی ما آمدهاند.
برای اثبات این دیدگاه، مولانا به داستان قرآنی حضرت ایوب استناد میکند. ایوب (ع) سالها به بیماری سخت و از دست دادن فرزندان و دارایی مبتلا شد، اما هرگز شکوه نکرد و این مصیبت را «ضیف خدا» یا مهمان الهی میدانست. او با این «مهمان» ناخوانا اما محترم، با صبر و رضا رفتار کرد. خوش بودن او در دل بلا، به معنای بیدردی نبود، بلکه به معنای رضایت قلبی از تقدیر الهی و درک این نکته بود که این رنج، وسیلهای برای تقرب به خداوند است.
این بیت، الگوی نهایی برخورد با رنج را به سالک نشان میدهد: نه تنها تحمل کردن، بلکه «خوش بودن» و گرامی داشتن آن به عنوان یک امانت و پیام از سوی معشوق ازلی. این همان مقامی است که در آن، سالک از شکایت فراتر رفته و در دل هر سختی، لطفی پنهان از جانب خداوند میبیند و با آن به شیوهای کریمانه و عاشقانه روبرو میشود.
- رضا
- خشنودی، رضایت قلبی به تقدیر الهی
- بلا
- گرفتاری، مصیبت، رنج و سختی
- ضیف
- مهمان (کلمهای عربی)
Discussie — Vraag over dit vers — beantwoord vanuit de Masnavi, met elk vers geciteerd
Je gesprek blijft op dit apparaat, tenzij je het deelt.
Wat lezers vroegen0
Nog geen vragen gedeeld — die van jou kan de eerste zijn.