Lezen Daftar 6 Het afkeuren van oude tradities die het genot van het geloof belemmeren en een teken zijn van zwakke oprechtheid, en rovers zijn van honderdduizenden dwazen, zoals zij de wegversperring waren geworden voor de eunuch en de schapen, en hij durfde niet door te gaan. De eunuch vroeg de herder: 'Deze schapen van jou doen mij veel pijn.' Hij zei: 'O man, als er een ader van mannelijkheid in jou is, zijn ze allemaal jouw offer. En als je een eunuch bent, is elk van hen een draak voor jou.' Er is een andere eunuch die, als hij de schapen ziet, onmiddellijk van de weg terugkeert en niet durft te vragen, bang dat als hij vraagt, de schapen hem zullen aanvallen en bijten. Vers 199

M6:199 — لیک گر بودیش لطف ما سبق / کی بدی این بددلی با جذب حق

لیک گر بودیش لطف ما سبقکی بدی این بددلی با جذب حق
✦ Geef deze beyt weer in Nederlands

M6:199

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — uit zijn opgenomen Masnavi-lezingen

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: اما اگر لطف پیشین ما شامل حالش می‌شد، چگونه این بددلی و بزدلی در او باقی می‌ماند، در حالی که جذب و کشش حق او را می‌خواند؟

معنا: مولانا در این بیت می‌پرسد که اگر کسی مشمول عنایت ازلی الهی و جاذبهٔ بی‌چون و چرای حق باشد، دیگر چگونه ممکن است از اظهار ایمان خویش بترسد یا در راه آن سستی و بزدلی نشان دهد؟

شرح

من در اینجا این بیت را در سیاق داستان ابوطالب، عموی پیامبر، می‌خوانم و این دقیقاً همان‌جایی است که مولانا به این نکتهٔ باریک می‌پردازد. ابوطالب، با وجود ارادتی که به پیامبر داشت، از اظهار علنی ایمان خود سرباز زد. بیم او این بود که عرب‌ها چه خواهند گفت؛ مبادا بگویند که او به خاطر طفلِ یتیمی که پرورده بود، دینِ دیرینِ آباء و اجدادش را رها کرده است. او در پاسخ به دعوت پیامبر به شهادت، گفت که سرّی که از دو لب فراتر رود، برملا می‌شود و او نگران این بود که در میان عرب‌ها خوار و حقیر شود.

اما مولانا بلافاصله حکمی قاطع صادر می‌کند. می‌گوید اگر لطف پیشین الهی (لطف ما سبق) شامل حال ابوطالب شده بود و آن جذبهٔ بی‌امانِ حق، او را درمی‌یافت، محال بود که چنین بددلی و تردیدی در دلش بماند. شجاعتِ ایمان، از جذبهٔ حق برمی‌خیزد؛ آنجا که پای حق‌طلبی به میان می‌آید، باید از قیل و قال خلق رها شد. این بیت نشان می‌دهد که مولانا چگونه میان ارادهٔ الهی (لطف ما سبق و جذب حق) و ضعف ارادهٔ انسانی (بددلی) پیوند می‌زند.

من این را فقط مختص ابوطالب نمی‌دانم. این یک تشخیص عمومی‌تر است. مولانا می‌خواهد بگوید که در هر دوره‌ای، انسان‌ها ممکن است به خاطر ترس از حرف مردم، ملامت دیگران، یا حتی برای کسب تحسین و ستایش، از عقاید واقعی خود صرف‌نظر کنند یا به نفاق روی آورند. این ۶ نفر که اینجا نشسته‌اند ممکن است یک شهر یا یک کشور باشند. اما حقیقت این است که ایمان حقیقی، آن‌گاه که به جذبهٔ حق عجین شود، ترسی از این ملامت‌ها ندارد. شهامت، اینجا آشکار می‌شود.

همین جاست که مولانا بلافاصله به مسئلهٔ اختیار انسان می‌پردازد. پس از این بیت، مولانا دست استغاثه به درگاه خداوند برمی‌دارد و می‌گوید: «الغیاث ای تو غیاث المستغیص / زین دو شاخه اختیارات خبیث». این نشان می‌دهد که مولانا بر دشواریِ انتخاب و قدرت وسوسهٔ «اختیارات خبیث» وقوف کامل دارد و می‌فهمد که چگونه حتی در مسیر حق، پای انسان در گِلِ شک و تردید و بزدلی می‌ماند. این «امانتی» که در قرآن به انسان‌ها سپرده شد و کوه‌ها و دریاها از حمل آن سر باز زدند، در تفسیر مولانا همین اختیار است؛ اختیاری که گرچه موهبتی الهی است، اما می‌تواند منشأ سوءانتخاب‌ها و بددلی‌ها شود. بنابراین، بیت م۶:۱۹۹ نه صرفاً یک قضاوت تاریخی، که مدخلی عمیق به فهم رابطهٔ پیچیدهٔ لطف الهی و اختیار انسانی است.

نکات کلیدی

  • شجاعت ایمان حقیقی از جذبهٔ حق برمی‌خیزد و ترسی از ملامت و قضاوت مردم ندارد.
  • مولانا ضعف ارادهٔ انسانی (بددلی) را در پیوند با عدم دریافت لطف پیشین الهی یا عدم پاسخ به جذب حق می‌بیند.
  • قضاوت تاریخیِ مولانا دربارهٔ ابوطالب، تعمیمی است بر چالش جهانی انسان در برابر فشار اجتماعی و نفاق.
  • این بیت مدخلی است برای مولانا تا به موضوع اساسی «اختیار» بپردازد و دشواری انتخاب‌های انسانی را گوشزد کند.
  • «امانت» الهی که انسان پذیرفت، در دیدگاه مولانا همان موهبت و در عین حال بارِ سنگینِ اختیار و آزادی انتخاب است.

Sources: d6-s05 · 24:52 d6-s05 · 25:35 d6-s05 · 25:48

به زبانِ تو — Je eigen taal · AI

Discussie — Vraag over dit vers — beantwoord vanuit de Masnavi, met elk vers geciteerd

Je gesprek blijft op dit apparaat, tenzij je het deelt.

Wat lezers vroegen

Nog geen vragen gedeeld — die van jou kan de eerste zijn.