Lezen› Daftar 6› Sayyid Malik Tirmidhi kondigt aan: 'Wie binnen drie of vier dagen naar Samarkand reist voor een belangrijke aangelegenheid, zal een gewaad, een paard, een slaaf, een slavinnen en zoveel goud ontvangen.' De hofnar hoort het nieuws van deze aankondiging in het dorp en komt naar de koning in de paardenstal en zegt: 'Ik kan in elk geval niet gaan.'› Vers 2536

M6:2536 — که دل شه با غم و پرهیز بود / زانک خوارمشاه بس خون‌ریز بود

که دل شه با غم و پرهیز بودزانک خوارمشاه بس خون‌ریز بود
✦ Geef deze beyt weer in Nederlands

M6:2536

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — uit zijn opgenomen Masnavi-lezingen

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: دلِ شاه از بیم و اندوه انباشته و پیوسته در پرهیز بود، / زیرا خوارزمشاه پادشاهی بسیار خونریز و ستمگر بود. معنا: این بیت بیانگر اضطراب و نگرانی شدید پادشاه ترمذ است که از سلطان محمد خوارزمشاه می‌ترسید، زیرا خوارزمشاه به ستمگری و خونریزی بی‌حد مشهور بود.

شرح

این بیت در میانهٔ حکایت دلقک و پادشاه ترمذ می‌آید؛ جایی که دلقک از بیان خبری هراس‌آور در حضور پادشاه تعلل می‌کند و پادشاه را در اوج تشویش و بیم رها می‌کند. مولانا به درستی اشاره می‌کند که این پادشاه، دلش با غم و پرهیز بود، و بی‌دلیل هم نبود؛ این حکایت، به نحو ماهرانه‌ای، وضعیت تاریخی و سیاسی زمانهٔ مولانا را بازتاب می‌دهد. بی‌گمان، سلطان محمد خوارزمشاه، که در تاریخ به خونریزی و بی‌تدبیری شناخته می‌شود، منبع این هراس بود. این همان حاکمی است که به سبب کشتن فرستادگان چنگیزخان، زمینه را برای هجوم ویرانگر مغول به ایران و ماوراءالنهر فراهم آورد؛ حمله‌ای که سرزمین‌های ما را چنان ویران کرد که همچون بلایی آسمانی بر تاریخ ما نازل شد. ما حتی امروز نیز از آن میراث شوم رنج می‌بریم.

من قویاً معتقدم که مولانا در اینجا نه تنها به یک داستان، بلکه به واقعیتی تاریخی اشاره می‌کند که خود او و خانواده‌اش نیز پیامدهای آن را لمس کردند. پدر مولانا، بهاءالدین ولد، از ترس همین خوارزمشاه و آشوب مغول، از بلخ گریخت. این بیت تصویری دقیق از جوّ هراس و ناامنی آن دوران می‌دهد. شاه ترمذ، مانند بسیاری از حاکمان محلی آن زمان، زیر سایهٔ قدرت مطلقه و بی‌رحمانهٔ خوارزمشاه، پیوسته در بیم به سر می‌برد. او می‌دانست که به کوچک‌ترین اشاره‌ای ممکن است تخت و تاجش به باد رفته و جانش به دست جلادان سپرده شود. خوارزمشاه پیش از این نیز بسیاری از شاهان و امیران دیگر را، چه با حیله و چه با قدرت قهری، از میان برداشته بود. این ترس و غم نه یک حالت شخصی، بلکه یک وضعیت جمعی و سیاسی بود که در رگ‌های جامعه جریان داشت و مولانا با استادی تمام، آن را در قالب یک داستان روان روایت می‌کند.

نکات کلیدی

  • حکایت مثنوی بازتاب‌دهندهٔ واقعیات تلخ تاریخی و سیاسی است.
  • خوارزمشاه نمادی از قدرت خودکامه و خونریز بود که حتی پادشاهان دیگر را در هراس نگه می‌داشت.
  • بی‌تدبیری یک حاکم می‌تواند پیامدهای فاجعه‌بار و طولانی‌مدتی (مانند حمله مغول) برای یک ملت داشته باشد.
  • ترس و اضطراب ناشی از استبداد، حتی در دل قدرتمندان نیز جای می‌گرفت.
  • مولانا در حکایات خود، وضعیت «جدایی» (از امنیت و آرامش) را به تصویر می‌کشد که در زمانهٔ او به شدت ملموس بود.

Sources: d6-s58 · 00:23:14 d6-s58 · 00:25:39 d6-s58 · 00:28:29

❋

به زبانِ تو — Je eigen taal · AI

❋

Discussie — Vraag over dit vers — beantwoord vanuit de Masnavi, met elk vers geciteerd

Je gesprek blijft op dit apparaat, tenzij je het deelt.

Wat lezers vroegen

Nog geen vragen gedeeld — die van jou kan de eerste zijn.