Lezen Daftar 6 Sayyid Malik Tirmidhi kondigt aan: 'Wie binnen drie of vier dagen naar Samarkand reist voor een belangrijke aangelegenheid, zal een gewaad, een paard, een slaaf, een slavinnen en zoveel goud ontvangen.' De hofnar hoort het nieuws van deze aankondiging in het dorp en komt naar de koning in de paardenstal en zegt: 'Ik kan in elk geval niet gaan.' Vers 2547

M6:2547 — لاف شیخی در جهان انداخته / خویشتن را بایزیدی ساخته

لاف شیخی در جهان انداختهخویشتن را بایزیدی ساخته
✦ Geef deze beyt weer in Nederlands

M6:2547

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — uit zijn opgenomen Masnavi-lezingen

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: در جهان لاف شیخی زده است، خود را چون بایزید جا زده است. معنا: این بیت دربارهٔ کسی است که به دروغ ادعای پیشوایی معنوی می‌کند و خود را در مرتبهٔ بزرگان صوفیه چون بایزید بسطامی می‌پندارد.

شرح

این بیت از آن جمله‌هائی است که مولانا با غیظ تمام می‌گوید و دکان‌های تزویر و ریا را نشانه می‌رود. او به صراحت از کسانی گلایه می‌کند که «لاف شیخی در جهان انداخته» و «خویشتن را بایزیدی ساخته». این نه تنها از ادعاهای باطل که از «همسری با انبیا برداشتن» حکایت می‌کند، از کسانی که خود را در جایگاه پیامبران و اولیا می‌پندارند و گمان می‌کنند همین که «ایشان بشر ما هم بشر» کافی است تا میان آن‌ها و بزرگان دین تفاوتی نباشد. این «عما» و کوری است که نمی‌گذارد «فرق بی‌منتها» را ببینند. مولانا این هشدار را در بستر داستان دلقک می‌دهد که با همهٔ دلقک‌بازی‌اش، با اعتراف به ناتوانی و ناچیزی خود، راستگوتر و بافضیلت‌تر از این «لاف‌زنان» است. او قبلاً گفته بود که «این مثل اندر زمانه جانی است»؛ یعنی هشداری حیاتی برای دوران خودش و ما. مولانا می‌بیند که جاهلان به جای آموختن از استاد، دکان جدیدی باز می‌کنند: «زان که جاهل ننگ دارد ز اوستاد / لاجرم رفت و دکانی نو گشاد». این دکان‌ها، آن‌گونه که مولانا هشدار می‌دهد، «گند و پر کژدم است و پر زمار»؛ یعنی محلی برای هلاکت و گمراهی است، نه هدایت. این فقط اشاره به فیلسوفان یا متکلمان زمان مولانا نیست؛ این هشداری است برای همهٔ ادعاهای دروغین روحانی که در هر دوره‌ای ظهور می‌کند. من خود در زمانهٔ خویش نمونه‌های فراوانی از این «خامان با طبل و علم» دیده‌ام؛ کسانی که با وجود «بی‌سوادی و بی‌مایگی و آزمندی قدرت»، خود را «گران به خلایق می‌فروشند». مولانا اینجا از کسانی سخن می‌گوید که «هم ز خود سالک شده، واصل شده / محفلی واکرده در دعوی‌کده». اینان به جای سلوک حقیقی و وصول به حق، صرفاً دعوی می‌کنند و برای خود محفل و دکانی برپا می‌دارند. اینها به جای فروتنی و پذیرش رهبری استاد، دست به لاف‌زنی می‌زنند و سر و صدا راه می‌اندازند، حال آنکه درونشان تهی است. این یک بیماری مزمن در تاریخ تفکر و معنویت است که مولانا با هوشمندی تمام آن را کالبدشکافی می‌کند.

نکات کلیدی

  • مذمت ادعاهای دروغین رهبری معنوی و لاف‌زنی در مسیر سلوک.
  • تأکید بر لزوم تواضع در برابر استاد و خطر «خودآموزی» در طریقت.
  • مقایسهٔ کسانی که خود را هم‌رتبهٔ انبیا و اولیا می‌پندارند با حقیقت والای ایشان.
  • نقد دکان‌های ریا و تزویر که به جای هدایت، گمراهی و هلاکت به بار می‌آورند.
  • فارغ از زمان و مکان، هشداری علیه «خامان با طبل و علم» که با وجود تهی‌بودن، خود را بزرگ می‌نمایانند.

Sources: d6-s55 · 49:39:00 d6-s55 · 51:30:00 d6-s58 · 00:33:03

به زبانِ تو — Je eigen taal · AI

Discussie — Vraag over dit vers — beantwoord vanuit de Masnavi, met elk vers geciteerd

Je gesprek blijft op dit apparaat, tenzij je het deelt.

Wat lezers vroegen

Nog geen vragen gedeeld — die van jou kan de eerste zijn.