Lezen› Daftar 6› Uitleg van de hadith: 'Leugen is twijfel, en waarheid is geruststelling.'› Vers 4287

M6:4287 — بر مصلی مسجد آمد هم گواه / کو همی‌آمد به من از دور راه

بر مصلی مسجد آمد هم گواهکو همی‌آمد به من از دور راه
✦ Geef deze beyt weer in Nederlands

M6:4287

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — uit zijn opgenomen Masnavi-lezingen

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: بر سجادهٔ مسجدش گواهی نیز آمد که او [آن مرد] از راهی دور به سوی من می‌آمد.

معنا: این بیت از زبان عسس (پاسبان) در داستان دزد بغداد است که می‌گوید در خواب یا حالتی شهودی، گواهی بر سجادهٔ عبادتش آمد و به او خبر داد که مرد غریبی از راه دور به سوی او (عسس) می‌آید.

شرح

این بیت از زبان عسس در داستان مرد غریب و شبگردِ بغداد نقل می‌شود. عسس، مردی را در نیمه‌شب گرفته و او را به جرم شب‌گردی و احتمالاً دزدی کتک می‌زند. اما مرد قسم می‌خورد که دزد نیست و داستان خواب خود را تعریف می‌کند که به فرمان الهی برای یافتن گنجی به بغداد آمده است. اینجا مولانا ما را با این بیت به گذشتهٔ عسس می‌برد تا نشان دهد چرا عسس به این مرد غریب اعتماد کرد و سخن او بر دلش نشست. عسس در پاسخ مرد می‌گوید: «بر مصلی مسجد آمد هم گواه / کو همی‌آمد به من از دور راه». یعنی من خود پیش از این خوابی یا شهودی دیده‌ام که گواهی بر من نازل شده و خبر داده بود که مردی از راه دور به سوی من می‌آید. این بیت در حقیقت پیش‌آگاهیِ عسس را بیان می‌کند که زمینهٔ ذهنی او را برای پذیرش سخن راستینِ مرد فراهم می‌سازد.

من بارها تأکید کرده‌ام که در نگاه مولوی و دیگر عارفان بزرگ، «صدق» و «حقیقت» نیازی به معجزه و دلیل از بیرون ندارد؛ خودْ مُعرف خود است. همچنان‌که مولانا در اینجا توضیح می‌دهد: «دل بیارامد به گفتار صواب / آنچنان که تشنه آرامد به آب». یعنی سخن راستین چنان بر دل می‌نشیند که گویی تشنه‌ای به آب گوارا رسیده است. راست‌گوییِ مرد غریب، آن عسسِ خشمگین را آرام می‌کند و «بوی صدقش آمد از سوگند او / سوز او پیدا شد و اسپند او»؛ از قسم‌های او بوی راست‌گویی به مشام عسس می‌رسد و دلش گشاده می‌شود. این یک درس بزرگ است که پیامبران و عارفان نیز با همین «گفتار صواب» دل‌ها را فتح کرده‌اند، نه صرفاً با معجزات بیرونی که به تعبیر غزالی «برای قهر دشمن» است، نه اقناعِ فطرت.

مولانا ادامه می‌دهد که انسان‌های حقه‌باز و فریبکار ممکن است چند صباحی مردم را بفریبند، اما فریبشان دوام نمی‌آورد، چرا که سخنشان از «دوزخ» است نه از «شهر جان». «یک سخن از دوزخ آید سوی لب / یک سخن از شهر جان در کوی لب». لب آدمی مانند مرزی است که میان این دو نوع سخن تمییز می‌گذارد. سخن جان‌افزا از سرچشمهٔ حیات برمی‌خیزد، و سخن حرج‌آور از تنگنا و مرض. اما متأسفانه همهٔ دل‌ها توان تمییز این دو را ندارند؛ دل‌های «محجوب» که به علت بیماری و آلودگی، فرق میان «نبی» و «غبی» را نمی‌دانند. دل سالم، حق را می‌شناسد، حتی اگر ماه بشکافد و کوه از هم بپاشد، دل محجوب به آن تن نمی‌دهد. اما وقتی حق‌گویی از بوی دل بیرون می‌آید، حتی نیزه‌ای خشک از گفتهٔ آن تر می‌شود و چشم عسس از اشک مبل (اشک ترکننده) آکنده می‌گردد. این خود گواه است که تأیید الهی از کجا می‌آید: از سخنی که خدا به پیامبرش یاد می‌دهد و بر دل‌ها می‌نشیند و جان‌ها آن را می‌پذیرند.

مولانا در این مقام، مخاطب را به بازرگانی تشبیه می‌کند که در بازاری پر از کالاهای سره و ناسره قدم می‌گذارد. بازرگانِ پخته و باتجربه، با یک نگاه جنس‌های معیوب و تقلبی را از جنس‌های ناب بازمی‌شناسد و این بازار آشفته برای او «دارالرباح» است. اما برای کسی که چشم دلش کور است و اهل تمییز نیست، همین بازار به «دارالجناح» (سرای گناه و ضرر) بدل می‌شود. این تمثیل، در واقع کنایه از تمییز بین سخن حق و باطل است. مرد عسس در این داستان، آن بازرگانِ باتجربه است که پیش‌بینیِ خواب و شهودش، به او در تشخیص صدقِ کلام مرد غریب یاری می‌رساند و دلش را آرام می‌کند؛ این گواهی درونی، مقدمهٔ پذیرش حقیقت بود.

نکات کلیدی

  • صدق (راست‌گویی) نیازی به دلیل بیرونی ندارد؛ خودش موجب آرامش و اقناع دل می‌شود.
  • قلب سلیم و غیرمحجوب توان ذاتی برای تمییز حقیقت از باطل دارد، همانند بازرگان باتجربه در بازار مکاره.
  • سخنان از دو منبع متفاوت برمی‌خیزند: یکی جان‌افزا از «شهر جان» و دیگری حرج‌آور از «دوزخ» (فریب و دروغ).
  • روایت عسس از گواه غیبی، نشان‌دهندهٔ تأثیر پیش‌آگاهی‌های شهودی در گشودن دل به حقیقت است.
  • اعتماد عسس به مرد غریب، نمونه‌ای از نقشِ گواهی درونی (صدق) در شکل‌گیری conviction است.
  • پیامبران با «گفتار صواب» و حقانیت کلام خود، دل‌ها را فتح می‌کنند، نه فقط با معجزات بیرونی.

Sources: d6-s95 · 01:57:25 d6-s95 · 02:00:20 d6-s95 · 02:02:10 d6-s95 · 02:04:40 d6-s95 · 02:08:00 d6-s95 · 02:10:30

❋

به زبانِ تو — Je eigen taal · AI

❋

Discussie — Vraag over dit vers — beantwoord vanuit de Masnavi, met elk vers geciteerd

Je gesprek blijft op dit apparaat, tenzij je het deelt.

Wat lezers vroegen

Nog geen vragen gedeeld — die van jou kan de eerste zijn.