Divan-e Shams Ghazel 1552 Beyt 2 ← vorige · volgende →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۱۵۵۲

  1. اندر دل تو اگر خیال است می پنداری که ما ندانیم

G1552:2

Je eigen taal

Nog geen weergave in uw taal — deze wordt voor de hele ghazel tegelijk gemaakt:

Toelichting bij dit couplet

Nog niet geschreven — een nauwkeurige lezing van dit couplet binnen de ghazel:

De volledige ghazel ↗

  1. 1 ما آفت جان عاشقانیم·نی خانه نشین و خانه بانیم
  2. 2 اندر دل تو اگر خیال است·می پنداری که ما ندانیم
  3. 3 اسرار خیال‌ها نه ماییم·هر سودا را نه ما پزانیم
  4. 4 دل‌ها بر ما کبوترانند·هر لحظه به جانبی پرانیم
  5. 5 تن گفت به جان از این نشان کو·جان گفت که سر به سر نشانیم
  6. 6 آخر تو به گفت خویش بنگر·کاندر دهن تو می نشانیم
  7. 7 هر دم بغل تو را گرفته·در راحت و رنج می کشانیم
  8. 8 تا آتش و آب و بادطبعی·ما باده خاکیت چشانیم
  9. 9 وان گاه دهان تو بشوییم·آن جا برسی که ما نهانیم
  10. 10 چون رخت تو در نهان کشیدیم·آنگه بینی که ما چه سانیم
  11. 11 چون نقش تو از زمین ببردیم·دانی که عجایب زمانیم
  12. 12 هر سو نگری زمان نبینی·پس لاف زنی که لامکانیم
  13. 13 همرنگ دلت شود تن تو·در رقص آیی که جمله جانیم
  14. 14 لب بر لب ما نهی تو بی‌لب·اقرار کنی که همزبانیم
  15. 15 ای شمس الدین و شاه تبریز·از بندگیت شهنشهانیم

ganjoor: sh1552 · public domain