Divan-e Shams› Ghazel 1642› Beyt 2 ← vorige · volgende →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۱۶۴۲

  1. دل رنجور به طنبور نوایی دارد دل صدپاره خود را به نوایش دادیم

G1642:2

Je eigen taal

Nog geen weergave in uw taal — deze wordt voor de hele ghazel tegelijk gemaakt:

Toelichting bij dit couplet

Nog niet geschreven — een nauwkeurige lezing van dit couplet binnen de ghazel:

De volledige ghazel ↗

  1. 1 ساقیا ما ز ثریا به زمین افتادیم·گوش خود بر دم شش تای طرب بنهادیم
  2. 2 دل رنجور به طنبور نوایی دارد·دل صدپاره خود را به نوایش دادیم
  3. 3 به خرابات بدستیم از آن رو مستیم·کوی دیگر نشناسیم در این کو زادیم
  4. 4 ساقیا زین همه بگذر بده آن جام شراب·همه را جمله یکی کن که در این افرادیم
  5. 5 همه را غرق کن و بازرهان زین اعداد·مزه‌ای بخش که ما بی‌مزه اعدادیم
  6. 6 دل ما یافت از این باده عجایب بویی·لاجرم از دم این باده لطیف اورادیم
  7. 7 از برون خسته یاریم و درون رسته یار·لاجرم مست و طربناک و قوی بنیادیم
  8. 8 همه مستیم و خرابیم و فنای ره دوست·در خرابات فنا عاقله ایجادیم
  9. 9 هله خاموش بیارام عروسی داریم·هله گردک بنشینیم که ما دامادیم

ganjoor: sh1642 · public domain