Divan-e Shams› Ghazel 1725› Beyt 2 ← vorige · volgende →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۱۷۲۵

  1. وگر به خشم روی صدهزار سال ز من به‌ عاقبت به من آیی که منتهات منم

G1725:2

Je eigen taal

Nog geen weergave in uw taal — deze wordt voor de hele ghazel tegelijk gemaakt:

Toelichting bij dit couplet

Nog niet geschreven — een nauwkeurige lezing van dit couplet binnen de ghazel:

De volledige ghazel ↗

  1. 1 نگفتمت مرو آنجا که آشنات منم·در این سراب فنا چشمهٔ حیات منم
  2. 2 وگر به خشم روی صدهزار سال ز من·به‌ عاقبت به من آیی که منتهات منم
  3. 3 نگفتمت که به نقش‌ جهان مشو راضی·که نقش‌بند سراپردهٔ رضات منم
  4. 4 نگفتمت که منم بحر و تو یکی ماهی·مرو به خشک که دریای با صَفات منم
  5. 5 نگفتمت که چو مرغان به‌ سوی دام مرو·بیا که قدرت پرواز و پرّ و پات منم
  6. 6 نگفتمت که تو را ره‌ زنند و سرد کنند·که آتش و تبش و گرمی هوات منم
  7. 7 نگفتمت که صفت‌های زشت در تو نهند·که گم کنی که سرِ چشمه صفات منم
  8. 8 نگفتمت که مگو کار بنده از چه جهت·نظام گیرد؟ خلّاق بی‌جهات منم
  9. 9 اگر چراغ دلی، دان که راه خانه کجاست·وگر خداصفتی، دان که کدخدات منم

ganjoor: sh1725 · public domain