Divan-e Shams› Ghazel 1757› Beyt 2 ← vorige · volgende →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۱۷۵۷

  1. تو دهانم گرفته‌ای که خموش تو دهان گیر و من جهان گیرم

G1757:2

Je eigen taal

Nog geen weergave in uw taal — deze wordt voor de hele ghazel tegelijk gemaakt:

Toelichting bij dit couplet

Nog niet geschreven — een nauwkeurige lezing van dit couplet binnen de ghazel:

De volledige ghazel ↗

  1. 1 همتم شد بلند و تدبیرم·جز به پیش تو من نمی‌میرم
  2. 2 تو دهانم گرفته‌ای که خموش·تو دهان گیر و من جهان گیرم
  3. 3 زان ز عالم ربوده‌ام حلقه·که به دست توست زنجیرم
  4. 4 پیر ما را ز سر جوان کرده‌ست·لاجرم هم جوان و هم پیرم
  5. 5 چون گشاد من از کمان تو است·راست رو خصم دوز چون تیرم
  6. 6 با گشادت چه جای تیر و کمان·هر دو را بشکنم بنپذیرم
  7. 7 دیدن غیر تو نفاق بود·من نه مرد نفاق و تزویرم
  8. 8 با من آمیختی چو شکر و شیر·چون شکر در گداز از آن شیرم
  9. 9 طاقتم طاق شد ز جفتی خویش·در میفکن دگر به تأخیرم
  10. 10 درد تأخیر چون برآرد دود·بر رَود تا اثیر تأثیرم

ganjoor: sh1757 · public domain