Divan-e Shams› Ghazel 1831› Beyt 5 ← vorige · volgende →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۱۸۳۱

  1. شورِ مرا چو دید مَه آمد سوی من زِ رَه گفت مَده زِ من نشان یارِ توایم و همنشین

G1831:5

Je eigen taal

Nog geen weergave in uw taal — deze wordt voor de hele ghazel tegelijk gemaakt:

Toelichting bij dit couplet

Nog niet geschreven — een nauwkeurige lezing van dit couplet binnen de ghazel:

De volledige ghazel ↗

  1. 1 رازِ تو فاش می‌کنم صبر نماند بیش از این·بیش فلک نمی‌کشد دردِ مرا و نی زمین
  2. 2 این دلِ من چه پُرغم است وآن دلِ تو چه فارغ است·آن رخِ تو چو خوب‌چین وین رخِ من پُرَست چین
  3. 3 تا که بسوزد این جهان چند بسوزد این دلم·چند بُوَد بُتا چُنان چَند گَهی بُوَد چِنین
  4. 4 سِر هزارساله را مستم و فاش می‌کنم·خواه ببند دیده را خواه گُشا و خوش ببین
  5. 5 شورِ مرا چو دید مَه آمد سوی من زِ رَه·گفت مَده زِ من نشان یارِ توایم و همنشین
  6. 6 خیره بِمانْد جانِ من در رخِ او دَمی و گفت·ای صَنم خوش خوشین، ای بُتِ آب و آتشین
  7. 7 ای رُخِ جان فزای او بهرِ خدا همان همان·مُطرب دلربای من بهرِ خدا همین همین
  8. 8 عشق تو را چو مَفرَشَم آب بزن بر آتشم·ای مَهِ غیبِ آن جهان در تبریز شمسِ دین

ganjoor: sh1831 · public domain