Divan-e Shams› Ghazel 1895› Beyt 2 ← vorige · volgende →
Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۱۸۹۵
- دی عهد نکردی بروم بازبیایم سوگند نخوردی که بجویم دل مستان
G1895:2
Je eigen taal
Nog geen weergave in uw taal — deze wordt voor de hele ghazel tegelijk gemaakt:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Toelichting bij dit couplet
Nog niet geschreven — een nauwkeurige lezing van dit couplet binnen de ghazel:
De volledige ghazel ↗
- 1 بفریفتیم دوش و پرندوش به دستان·خوردم دغل گرم تو چون عشوه پرستان
- 2 دی عهد نکردی بروم بازبیایم·سوگند نخوردی که بجویم دل مستان
- 3 گفتی که به بستان بر من چاشت بیایید·رفتی تو سحرگاه و ببستی در بستان
- 4 ای عشوه تو گرمتر از باد تموزی·وی چهره تو خوبتر از روی گلستان
- 5 دانی که دغل از چو تو یاری به چه ماند·در عین تموزی بجهد برق زمستان
- 6 گر زانک تو را عشوه دهد کس گله کم کن·صد شعبده کردی تو یکی شعبده بستان
- 7 بر وعده مکن صبر که گر صبر نبودی·هرگز نرسیدی مدد از نیست بهستان
- 8 ور نه بکنم غمز و بگویم که سبب چیست·زان سان که تو اقرار کنی که سبب است آن
ganjoor: sh1895 · public domain