Divan-e Shams Ghazel 2392 Beyt 4 ← vorige · volgende →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۲۳۹۲

  1. در سایه‌های عشقت ای خوش همای عرشی هر لحظه باز جان‌ها تا عرش برپریده

G2392:4

Je eigen taal

Nog geen weergave in uw taal — deze wordt voor de hele ghazel tegelijk gemaakt:

Toelichting bij dit couplet

Nog niet geschreven — een nauwkeurige lezing van dit couplet binnen de ghazel:

De volledige ghazel ↗

  1. 1 ای کهربای عشقت دل را به خود کشیده·دل رفته ما پی دل چون بی‌دلان دویده
  2. 2 دزدیده دل ز حسنت از عشق جامه واری·تا شحنه فراقت دستان دل بریده
  3. 3 از بس شکر که جانم از مصر عشق خورده·نی را ز ناله من در جان شکر دمیده
  4. 4 در سایه‌های عشقت ای خوش همای عرشی·هر لحظه باز جان‌ها تا عرش برپریده
  5. 5 ای شاد مرغزاری کان جاست ورد و نسرین·از آب عشق رسته وین آهوان چریده
  6. 6 دیده ندیده خود را و اکنون ز آینه تو·هر دیده خویشتن را در آینه بدیده
  7. 7 سرنای دولت تو ای شمس حق تبریز·گوش رباب جانی برتافته شنیده

ganjoor: sh2392 · public domain