Divan-e Shams› Ghazel 2805› Beyt 3 ← vorige · volgende →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۲۸۰۵

  1. دلبری که سنگ خارا گر ز لعلش بو برد جان پذیرد سنگ خارا تا شود هشیاره‌ای

G2805:3

Je eigen taal

Nog geen weergave in uw taal — deze wordt voor de hele ghazel tegelijk gemaakt:

Toelichting bij dit couplet

Nog niet geschreven — een nauwkeurige lezing van dit couplet binnen de ghazel:

De volledige ghazel ↗

  1. 1 ای خوشا عیشی که باشد ای خوشا نظاره‌ای·چون به اصل اصل خویش آید چنین هر پاره‌ای
  2. 2 هر طرف آید به دستش بی‌صراحی باده‌ای·هر طرف آید به چشمش دلبری عیاره‌ای
  3. 3 دلبری که سنگ خارا گر ز لعلش بو برد·جان پذیرد سنگ خارا تا شود هشیاره‌ای
  4. 4 باده دزدید از لبان دلبر من یک صفت·لاجرم در عشق آن لب جان شده میخواره‌ای
  5. 5 صبحدم بر راه دیری راهبم همراه شد·دیدمش هم درد خویش و دیدمش هم کاره‌ای
  6. 6 یک صراحی پیشم آورد آن حریف نیک خو·گشت جانم زان صراحی بیخودی خماره‌ای
  7. 7 در میان بیخودی تبریز شمس الدین نمود·از پی بیچارگان سوی وصالش چاره‌ای

ganjoor: sh2805 · public domain