Divan-e Shams› Ghazel 490› Beyt 5 ← vorige · volgende →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۴۹۰

  1. چه باشدت اگر این شوره خاک را که منم به نعل بازنوازی که آن گذرگه توست

G490:5

Je eigen taal

Nog geen weergave in uw taal — deze wordt voor de hele ghazel tegelijk gemaakt:

Toelichting bij dit couplet

Nog niet geschreven — een nauwkeurige lezing van dit couplet binnen de ghazel:

De volledige ghazel ↗

  1. 1 مرا چو زندگی از یاد روی چون مه توست·همیشه سجده گهم آستان خرگه توست
  2. 2 به هر شبی کشدم تا به روز زنده کند·نوای آن سگ کو پاسبان درگه توست
  3. 3 ز پیش آب و گل من بدید روح تو را·خرد بگفت که سجده کنش که او شه توست
  4. 4 سجود کرد و در آن سجده ماند تا به ابد·نهاده روی بر آن خاک خوش که او ره توست
  5. 5 چه باشدت اگر این شوره خاک را که منم·به نعل بازنوازی که آن گذرگه توست
  6. 6 ایا دو دیده تبریز شمس دین به حق·تو کهربای دلی دل به عاشقی که توست

ganjoor: sh490 · public domain