Divan-e Shams› Ghazel 558› Beyt 7 ← vorige

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۵۵۸

  1. لطف بهار بشکند رنج خمار باغ را گرچه جفای دی کنون سوی خمار می‌کشد

G558:7

Je eigen taal

Nog geen weergave in uw taal — deze wordt voor de hele ghazel tegelijk gemaakt:

Toelichting bij dit couplet

Nog niet geschreven — een nauwkeurige lezing van dit couplet binnen de ghazel:

De volledige ghazel ↗

  1. 1 یار مرا چو اشتران باز مهار می‌کشد·اشتر مست خویش را در چه قطار می‌کشد
  2. 2 جان و تنم بخست او شیشه من شکست او·گردن من به بست او تا به چه کار می‌کشد
  3. 3 شست ویم چو ماهیان جانب خشک می‌برد·دام دلم به جانب میر شکار می‌کشد
  4. 4 آنک قطار ابر را زیر فلک چو اشتران·ساقی دشت می‌کند برکه و غار می‌کشد
  5. 5 رعد همی‌زند دهل زنده شدست جزو و کل·در دل شاخ و مغز گل بوی بهار می‌کشد
  6. 6 آنک ضمیر دانه را علت میوه می‌کند·راز دل درخت را بر سر دار می‌کشد
  7. 7 لطف بهار بشکند رنج خمار باغ را·گرچه جفای دی کنون سوی خمار می‌کشد

ganjoor: sh558 · public domain