بخش ۱۱۳ - در بیان آنک نادر افتد کی مریدی در مدعی مزور اعتقاد بصدق ببندد کی او کسی است و بدین اعتقاد به مقامی برسد کی شیخش در خواب ندیده باشد و آب و آتش او را گزند نکند و شیخش را گزند کند ولیکن بنادر نادر

Over het feit dat het zelden voorkomt dat een discipel oprecht gelooft in een valse pretendent, en denkt dat hij iemand is, en door dit geloof een rang bereikt die zijn sjeik nooit heeft gedroomd, en water en vuur hem geen kwaad doen, terwijl ze zijn sjeik wel kwaad doen, maar dit is zeldzaam, zeer zeldzaam