Lezen› Daftar 3› Sectie 9 ← vorige · volgende →
بخش ۹ - قصهٔ اهل سبا و طاغی کردن نعمت ایشان را و در رسیدن شومی طغیان و کفران در ایشان و بیان فضیلت شکر و وفا
Het verhaal van de mensen van Saba en hoe hun zegeningen hen overmoedig maakten, en de komst van de onheil van overmoed en ondankbaarheid over hen, en de uitleg van de deugd van dankbaarheid en trouw
- M3:282 تو نخواندی قصهٔ اهل سبایا بخواندی و ندیدی جز صدا
- M3:283 از صدا آن کوه خود آگاه نیستسوی معنی هوشِ کُه را، راه نیست
- M3:284 او همی بانگی کند بی گوش و هوشچون خمُش کردی تو، او هم شد خموش
- M3:285 داد حق اهل سبا را بس فراغصد هزاران قصر و ایوانها و باغ
- M3:286 شکر آن نگزاردند آن بد رگاندر وفا بودند کمتر از سگان
- M3:287 مر سگی را لقمهٔ نانی ز درچون رسد بر در همیبندد کمر
- M3:288 پاسبان و حارس در میشودگرچه بر وی جور و سختی میرود
- M3:289 هم بر آن در باشدش باش و قرارکفر دارد کرد غیری اختیار
- M3:290 ور سگی آید غریبی روز و شبآن سگانش میکنند آن دم ادب
- M3:291 که برو آنجا که اول منزل استحق آن نعمت گروگان دل است
- M3:292 میگزندش که «برو بر جای خویشحق آن نعمت فرو مگذار بیش»
- M3:293 از در دل و اهل دل آب حیاتچند نوشیدی و وا شد چشمهات
- M3:294 بس غذای سکر و وجد و بیخودیاز در اهل دلان بر جان زدی
- M3:295 باز این در را رها کردی ز حرصگرد هر دکان همیگردی ز حرص
- M3:296 بر در آن منعمانِ چربدیگمیدوی بهر ثرید مرده ریگ
- M3:297 چربش اینجا دان که جان فربه شودکار نااومید اینجا به شود