بخش ۳۲ - قصهٔ هلال کی بندهٔ مخلص بود خدای را صاحب بصیرت بی‌تقلید پنهان شده در بندگی مخلوقان جهت مصلحت نه از عجز چنانک لقمان و یوسف از روی ظاهر و غیر ایشان بندهٔ سایس بود امیری را و آن امیر مسلمان بود اما چشم بسته داند اعمی که مادری دارد لیک چونی بوهم در نارد اگر با این دانش تعظیم این مادر کند ممکن بود کی از عمی خلاص یابد کی اذا اراد الله به عبد خیرا فتح عینی قلبه لیبصره بهما الغیب این راه ز زندگی دل حاصل کن کین زندگی تن صفت حیوانست

Het verhaal van Hilal, die een oprechte dienaar van God was, een man van inzicht zonder imitatie, verborgen in de dienstbaarheid van schepselen omwille van het welzijn, niet uit onmacht, zoals Luqman en Jozef uiterlijk, en anderen. Hij was de dienaar van een amir, en die amir was een moslim, maar blind, wetend dat hij een moeder heeft, maar de hoedanigheid daarvan niet kan bevatten. Als hij met deze kennis zijn moeder eerbiedigt, kan het zijn dat hij van zijn blindheid genezen wordt, want 'Als God het goede met een dienaar voorheeft, opent Hij de ogen van zijn hart, zodat hij daarmee het onzichtbare ziet.' Dit pad wordt verkregen door de levendigheid van het hart, want dit lichamelijke leven is de eigenschap van dieren.