لوستل› دفتر ۱› د خلیفه لخوا د تحفې منل او له هغې تحفې او سبو څخه د بشپړ بې نیازۍ سره د عطا فرمایل› بيت ۲۹۲۰
M1:2920 — قابل این گفتهها شو گوشوار / تا که از زر سازمت من گوشوار
M1:2920
مانا · به زبانِ تو — ستاسو ژبه · AI
مانند یک گوشواره، آمادهی پذیرش و شنیدن این آموزهها باش تا من تو را به موجودی ارزشمند و آراسته به حقیقت تبدیل کنم.
مولانا در این بیت، پس از آنکه خواننده را به پرهیز از افکار پراکنده و شبهات ذهنی دعوت میکند، او را به «شنیدن» و «پذیرش» فرامیخواند. او از یک بازی کلامی زیبا با کلمهی «گوشوار» (گوشواره) استفاده میکند.
در مصراع اول، «گوشوار» به معنای «مانند گوش» یا «همچون گوشواره» است. مولانا از سالک میخواهد که همچون گوشوارهای، خود را به گوش جان بیاویزد و آمادهی پذیرش سخنان حق شود. گوشواره زینت گوش است و نشانهی آمادگی برای شنیدن. بنابراین، شرط اول برای درک معانی معنوی، داشتن حالت پذیرندگی و تسلیم است، نه جدال و اشکالتراشی.
در مصراع دوم، «گوشوار» به معنای خودِ «گوشواره» به کار رفته است. مولانا وعده میدهد که اگر تو این حالت پذیرش را در خود ایجاد کنی، من (یعنی کلام من و راهنمایی معنوی) تو را از «زر» خواهم ساخت؛ یعنی تو را به موجودی گرانبها، ارزشمند و درخشان تبدیل میکنم. همانطور که زرگر از طلا گوشوارهای زیبا میسازد، کلام حق نیز از وجودِ آمادهی سالک، زینتی معنوی و ابدی میآفریند. این بیت در واقع یک دعوت و یک وعده است: شرط سلوک، پذیرندگی است و پاداش آن، تبدیل شدن به گوهری ارزشمند.
- گوشوار
- در مصراع اول به معنی «مانند گوش، آمادهی شنیدن» و در مصراع دوم به معنی «گوشواره» (وسیلهی زینتی).
- قابل
- پذیرا، شایسته، لایق دریافت کردن.
- سازمت
- تو را بسازم، تو را تبدیل کنم.
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.