M1:453 — ظاهرش می‌گفت ‌در ره چُست شو‌ / وز اثر می‌گفت جان را ‌سُست شو‌

این بیت، تضاد عمیق میان حرف و عمل وزیر حیله‌گر را به تصویر می‌کشد. او در ظاهر، خود را راهنمایی دلسوز نشان می‌داد که مسیحیان را به تلاش و سرعت در مسیر روحانیت دعوت می‌کرد. کلمات او جذاب و انگیزه‌بخش به نظر می‌رسید.

اما مولانا تأکید می‌کند که باید به «اثر» و نتیجهٔ واقعی سخنان او نگریست، نه فقط به ظاهر فریبنده‌شان. تأثیر حقیقی تعالیم او، مانند زهری که در شربت شیرین پنهان شده، سستی، ناامیدی و ضعف معنوی بود. او با این روش، ایمان و ارادهٔ پیروانش را از درون تهی می‌کرد و آن‌ها را از حرکت بازمی‌داشت. این بیت به ما هشدار می‌دهد که در شناخت افراد، به‌ویژه راهنمایان معنوی، نباید به حرف‌های ظاهری بسنده کرد، بلکه باید به نتیجه و اثری که در جان و زندگی ما می‌گذارند، توجه کنیم.