لوستل› دفتر ۴› د هغه پاچا زاده کیسه چې ریښتینی پاچاهي ورته ښکاره شوه، يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ وَ أُمِّهِ وَ أَبِيهِ، دا د هغه وخت نغد شوه، دا د خاورې ټوټه د ماشومانو د طبیعت پاچاهي ده چې د کلا نیولو په نوم یادوي، هغه ماشوم چې پر خاورې غالب شي، پر سر یې اوځي او د ژوند دعوه کوي چې کلا زما ده، نور ماشومان ورباندې حسد کوي چې التُّرابُ رَبِيعُ الصِّبْيَانِ، هغه پاچا زاده کله چې له رنګونو څخه خلاص شو، ویې ویل چې زه دا رنګینې خاورې هم هغه ټیټه خاوره بولم، سره زر او اطلس او اکسون یې نه بولم، زه له دې اکسون څخه خلاص شوم او یوې خوا ته لاړم، او آتَيْنَاهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا، د حق لارښوونې ته د کلونو تېرېدو ته اړتیا نشته، په کن فیکون قدرت کې هیڅوک د قابلیت خبره نه کوي› بيت ۳۰۹۴
M4:3094 — خنده را در خواب هم تعبیر خوان / گریه گوید با دریغ و اندهان
M4:3094
مانا · به زبانِ تو — ستاسو ژبه · AI
این بیت با مثال آوردن از تعبیر خواب میگوید که شادیها و خندههای ظاهری در این دنیا، در حقیقت نشانهای از غم و اندوه درونی و باطنی هستند.
مولانا در ابیات قبل، به ماهیت متضاد پدیدههای این جهان اشاره میکند. او میگوید همانطور که یک چیز میتواند از یک منظر «هلاکت» و از منظری دیگر «حیات» باشد، شادیهای دنیوی نیز در نهایت به زوال و نقص معنوی میانجامند. این بیت برای روشن کردن این ایده، به سراغ دانش «تعبیر خواب» میرود که در فرهنگ عامه شناخته شده است.
در سنت تعبیر خواب، خنده معمولاً نشانهی خوبی نیست و به گریه و اندوه تعبیر میشود. مولانا از این مثال آشنا استفاده میکند تا بگوید: همانطور که در عالم رؤیا، خنده معنایی معکوس و ناخوشایند دارد، در عالم بیداری نیز شادیهای سطحی و مادی، در حقیقت، خبر از غمی عمیقتر یا حسرتی در آینده میدهند. این بیت، مقدمهای برای بیت بعدی است که در آن، تقابل کامل این ایده مطرح میشود: گریه در خواب، نشانهی شادی و گشایش است. در نتیجه، مولانا از ما میخواهد که به ظواهر دل نبندیم و معنای حقیقی پدیدهها را در باطن آنها جستجو کنیم.
- تعبیر
- معنا کردن، تفسیر کردن (بهویژه در مورد خواب و رؤیا)
- دریغ
- افسوس، حسرت
- اندهان
- جمعِ اندوه، غمها
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.