لوستل دفتر ۶ د ترمذ د پاچا لخوا د اعلان کول، چې هر څوک چې په دریو یا څلورو ورځو کې سمرقند ته لاړ شي، د فلانۍ دنده لپاره به خلعت، اسپ، غلام او کنیز او دومره زر ورکړي. دلقک دا اعلان په کلي کې واورید او د پاچا حضور ته راغی او ویې ویل: زه خو نشم تللی بيت ۲۵۳۲

M6:2532 — آن چنان خندانش کردی در نشست / که گرفتی شه شکم را با دو دست

آن چنان خندانش کردی در نشستکه گرفتی شه شکم را با دو دست
✦ دا بیت په پښتو وړاندې کړئ

M6:2532

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — د هغه د مثنوي له ثبت شویو لیکچرونو څخه

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: آنقدر او را در مجلس خنداندی که پادشاه شکمش را با دو دست گرفت. معنا: این بیت به دوران خوش گذشته اشاره دارد که دلقک با شوخی‌ها و لطیفه‌هایش، پادشاه را چنان به خنده وا می‌داشت که از شدت خنده شکمش را با دو دست می‌گرفت.

شرح

مولانا در این بیت تصویری زنده از گذشته‌ای شاد را در ذهن ما نقش می‌زند. دلقک، که اکنون با چهره‌ای درهم و خاموش آمده تا خبری هولناک را برساند، پیش‌تر مایه‌ی شادکامی مطلق پادشاه بود. این بیت به ما می‌گوید که دلقک تا چه اندازه در شاد کردن و به خنده آوردن شاه ماهر بود؛ چنان خنده‌ای که پادشاه را وادار می‌کرد از شدت فشار خنده، شکم خود را با دو دست بگیرد، تا آنجا که از خنده عرق می‌کرد و حتی از فرط خنده از جای خود می‌افتاد. این توصیف دقیق، نه تنها بر مهارت دلقک تأکید می‌کند، بلکه عمق تعلق خاطر پادشاه به او را نیز نشان می‌دهد. شاه به این دلقک عادت کرده بود، به خنده‌هایی که او به لبانش می‌آورد. این بیت در واقع یک حرکت تعلیقی درخشان از جانب مولاناست. او با ترسیم این گذشته‌ی مفرح، تضادی بنیادین با حالِ پر تشویشِ کنونی ایجاد می‌کند. وقتی دلقکی که همیشه مایه خنده و شادی بود، اکنون با چهره‌ای زرد و خاموش ظاهر می‌شود، این تضاد، وهم و ترس پادشاه را چندین برابر می‌کند. این همان کارکرد ادبی است که مولانا استاد آن است: ساختن انتظار و دلهره از طریق تقابل حال و گذشته. دلقک نه یک ابزار تفریح که عنصری کلیدی در روایت مولاناست برای نشان دادن دگرگونی حال و تبدیل شور به نگرانی، و از این رو، این بیت فراتر از یک توصیف ساده است و به هسته‌ی اصلی درام داستان خدمت می‌کند.

نکات کلیدی

  • مولانا با توصیف خنده‌ی شدید شاه، اوج شادمانی گذشته را به تصویر می‌کشد.
  • دلقک نه تنها مایه‌ی سرگرمی، بلکه منبع اصلی شادی و آرامش خاطر پادشاه بود.
  • این بیت تعارضی عمیق بین حالِ پر دلهره و گذشته‌ی بی‌خیال را برجسته می‌کند.
  • قدرت روایی مولانا در ایجاد تعلیق، از طریق یادآوری شادمانی‌های از دست رفته آشکار می‌شود.

Sources: d6-s58 · 00:23:14

به زبانِ تو — ستاسو ژبه · AI

Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited

Your conversation stays on this device unless you share it.

What readers asked

No questions shared yet — yours could be the first.