دیوان شمس› غزل ۱۳۹۷› بیت ۱۰ → مخکنۍ
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۳۹۷
- لطف صلاح دل و دین تافت میان دل من شمع دل است او به جهان من کیم او را لگنم
G1397:10
ستاسو ژبه
په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:
ai-draft · gemini-2.5-pro
د دې بیت شرحه
لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:
بشپړ غزل ↗
- 1 زین دو هزاران من و ما ای عجبا من چه منم·گوش بنه عربده را دست منه بر دهنم
- 2 چونک من از دست شدم در ره من شیشه منه·ور بنهی پا بنهم هر چه بیابم شکنم
- 3 زانک دلم هر نفسی دنگ خیال تو بود·گر طربی در طربم گر حزنی در حزنم
- 4 تلخ کنی تلخ شوم لطف کنی لطف شوم·با تو خوش است ای صنم لب شکر خوش ذقنم
- 5 اصل توی من چه کسم آینهای در کف تو·هر چه نمایی بشوم آینه ممتحنم
- 6 تو به صفت سرو چمن من به صفت سایه تو·چونک شدم سایه گل پهلوی گل خیمه زنم
- 7 بیتو اگر گل شکنم خار شود در کف من·ور همه خارم ز تو من جمله گل و یاسمنم
- 8 دم به دم از خون جگر ساغر خونابه کشم·هر نفسی کوزه خود بر در ساقی شکنم
- 9 دست برم هر نفسی سوی گریبان بتی·تا بخراشد رخ من تا بدرد پیرهنم
- 10 لطف صلاح دل و دین تافت میان دل من·شمع دل است او به جهان من کیم او را لگنم
ganjoor: sh1397 · public domain