دیوان شمس غزل ۱۳۹۷ بیت ۶ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۳۹۷

  1. تو به صفت سرو چمن من به صفت سایه تو چونک شدم سایه گل پهلوی گل خیمه زنم

G1397:6

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 زین دو هزاران من و ما ای عجبا من چه منم·گوش بنه عربده را دست منه بر دهنم
  2. 2 چونک من از دست شدم در ره من شیشه منه·ور بنهی پا بنهم هر چه بیابم شکنم
  3. 3 زانک دلم هر نفسی دنگ خیال تو بود·گر طربی در طربم گر حزنی در حزنم
  4. 4 تلخ کنی تلخ شوم لطف کنی لطف شوم·با تو خوش است ای صنم لب شکر خوش ذقنم
  5. 5 اصل توی من چه کسم آینه‌ای در کف تو·هر چه نمایی بشوم آینه ممتحنم
  6. 6 تو به صفت سرو چمن من به صفت سایه تو·چونک شدم سایه گل پهلوی گل خیمه زنم
  7. 7 بی‌تو اگر گل شکنم خار شود در کف من·ور همه خارم ز تو من جمله گل و یاسمنم
  8. 8 دم به دم از خون جگر ساغر خونابه کشم·هر نفسی کوزه خود بر در ساقی شکنم
  9. 9 دست برم هر نفسی سوی گریبان بتی·تا بخراشد رخ من تا بدرد پیرهنم
  10. 10 لطف صلاح دل و دین تافت میان دل من·شمع دل است او به جهان من کیم او را لگنم

ganjoor: sh1397 · public domain