دیوان شمس غزل ۱۴۹۱ بیت ۴ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۴۹۱

  1. هر روز که برخیزی رو پاک بشویی آن سوی دو ای دل که گه درد دویدیم

G1491:4

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 خلقان همه نیکند جز این تن که گزیدیم·که از سفهش بس سر انگشت گزیدیم
  2. 2 گر هیچ گریزی بگریز از هوس خویش·زیرا همه رنج از هوس بیهده دیدیم
  3. 3 والله که مفری به جز از فر رخش نیست·کاندر خضر و گلشن او می نگریدیم
  4. 4 هر روز که برخیزی رو پاک بشویی·آن سوی دو ای دل که گه درد دویدیم
  5. 5 آن سوی که در ساعت دشوار دل خلق·آید که خدایا همه محتاج و مریدیم
  6. 6 هر دانه که چیدیم همه دام بلا بود·سوی تو پراشکسته و تن خسته پریدیم

ganjoor: sh1491 · public domain