دیوان شمس› غزل ۱۷۰۲› بیت ۵ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۷۰۲

  1. هر صورتی که روید بر آینه دل ما رنگ قلاش دارد زیرا که ما قلاشیم

G1702:5

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 درده شراب یک سان تا جمله جمع باشیم·تا نقش‌های خود را یک یک فروتراشیم
  2. 2 از خویش خواب گردیم همرنگ آب گردیم·ما شاخ یک درختیم ما جمله خواجه تاشیم
  3. 3 ما طبع عشق داریم پنهان آشکاریم·در شهر عشق پنهان در کوی عشق فاشیم
  4. 4 خود را چو مرده بینیم بر گور خود نشینیم·خود را چو زنده بینیم در نوحه رو خراشیم
  5. 5 هر صورتی که روید بر آینه دل ما·رنگ قلاش دارد زیرا که ما قلاشیم
  6. 6 ما جمع ماهیانیم بر روی آب رانیم·این خاک بوالهوس را بر روی خاک پاشیم
  7. 7 تا ملک عشق دیدیم سرخیل مفلسانیم·تا نقد عشق دیدیم تجار بی‌قماشیم

ganjoor: sh1702 · public domain