دیوان شمس› غزل ۱۷۰۲› بیت ۶ → مخکنۍ · راتلونکې ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۷۰۲
- ما جمع ماهیانیم بر روی آب رانیم این خاک بوالهوس را بر روی خاک پاشیم
G1702:6
ستاسو ژبه
په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:
ai-draft · gemini-2.5-pro
د دې بیت شرحه
لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:
بشپړ غزل ↗
- 1 درده شراب یک سان تا جمله جمع باشیم·تا نقشهای خود را یک یک فروتراشیم
- 2 از خویش خواب گردیم همرنگ آب گردیم·ما شاخ یک درختیم ما جمله خواجه تاشیم
- 3 ما طبع عشق داریم پنهان آشکاریم·در شهر عشق پنهان در کوی عشق فاشیم
- 4 خود را چو مرده بینیم بر گور خود نشینیم·خود را چو زنده بینیم در نوحه رو خراشیم
- 5 هر صورتی که روید بر آینه دل ما·رنگ قلاش دارد زیرا که ما قلاشیم
- 6 ما جمع ماهیانیم بر روی آب رانیم·این خاک بوالهوس را بر روی خاک پاشیم
- 7 تا ملک عشق دیدیم سرخیل مفلسانیم·تا نقد عشق دیدیم تجار بیقماشیم
ganjoor: sh1702 · public domain