دیوان شمس غزل ۱۷۶۲ بیت ۲ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۷۶۲

  1. مونس و یار غمگنان باشیم گل و گلزار خاکیان گردیم

G1762:2

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 آمدستیم تا چنان گردیم·که چو خورشید جمله جان گردیم
  2. 2 مونس و یار غمگنان باشیم·گل و گلزار خاکیان گردیم
  3. 3 چند کس را نییم خاص چو زر·بر همه همچو بحر و کان گردیم
  4. 4 جان نماییم جسم عالم را·قره العین دیدگان گردیم
  5. 5 چون زمین نیستیم یغماگاه·ایمن و خوش چو آسمان گردیم
  6. 6 هر کی ترسان بود چو ترسایان·همچو ایمان بر او امان گردیم
  7. 7 هین خمش کن از آن هم افزونیم·که بر الفاظ و بر زبان گردیم

ganjoor: sh1762 · public domain