دیوان شمس› غزل ۱۷۶۲› بیت ۶ → مخکنۍ · راتلونکې ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۷۶۲
- هر کی ترسان بود چو ترسایان همچو ایمان بر او امان گردیم
G1762:6
ستاسو ژبه
په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:
ai-draft · gemini-2.5-pro
د دې بیت شرحه
لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:
بشپړ غزل ↗
- 1 آمدستیم تا چنان گردیم·که چو خورشید جمله جان گردیم
- 2 مونس و یار غمگنان باشیم·گل و گلزار خاکیان گردیم
- 3 چند کس را نییم خاص چو زر·بر همه همچو بحر و کان گردیم
- 4 جان نماییم جسم عالم را·قره العین دیدگان گردیم
- 5 چون زمین نیستیم یغماگاه·ایمن و خوش چو آسمان گردیم
- 6 هر کی ترسان بود چو ترسایان·همچو ایمان بر او امان گردیم
- 7 هین خمش کن از آن هم افزونیم·که بر الفاظ و بر زبان گردیم
ganjoor: sh1762 · public domain