دیوان شمس› غزل ۲۲۲۸› بیت ۶ → مخکنۍ · راتلونکې ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۲۲۸
- جمله جان شو ار کسی پرسد تو را تو کیی گو هر زمانی جان نو
G2228:6
ستاسو ژبه
په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:
ai-draft · gemini-2.5-pro
د دې بیت شرحه
لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:
بشپړ غزل ↗
- 1 جان ما را هر نفس بستان نو·گوش ما را هر نفس دستان نو
- 2 ماهیانیم اندر آن دریا که هست·روز روزش گوهر و مرجان نو
- 3 تا فسون هیچ کس را نشنوی·این جهان کهنه را برهان نو
- 4 عیش ما نقد است وآنگه نقد نو·ذات ما کان است وآنگه کان نو
- 5 این شکر خور این شکر کز ذوق او·میدهد اندر دهان دندان نو
- 6 جمله جان شو ار کسی پرسد تو را·تو کیی گو هر زمانی جان نو
- 7 من زمین را لقمهام لیکن زمین·رویدش زین لقمه صد لقمان نو
- 8 زرد گشتی از خزان غمگین مشو·در خزان بین تاب تابستان نو
ganjoor: sh2228 · public domain