دیوان شمس› غزل ۲۳۴۴› بیت ۱۱ → مخکنۍ
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۳۴۴
- بیا ای شمس دین و فخر تبریز توی سرلشکر اسپاه روزه
G2344:11
ستاسو ژبه
په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:
ai-draft · gemini-2.5-pro
د دې بیت شرحه
لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:
بشپړ غزل ↗
- 1 مبارک باد آمد ماه روزه·رهت خوش باد ای همراه روزه
- 2 شدم بر بام تا مه را ببینم·که بودم من به جان دلخواه روزه
- 3 نظر کردم کلاه از سر بیفتاد·سرم را مست کرد آن شاه روزه
- 4 مسلمانان سرم مست است از آن روز·زهی اقبال و بخت و جاه روزه
- 5 بجز این ماه ماهی هست پنهان·نهان چون ترک در خرگاه روزه
- 6 بدان مه ره برد آن کس که آید·در این مه خوش به خرمنگاه روزه
- 7 رخ چون اطلسش گر زرد گردد·بپوشد خلعت از دیباه روزه
- 8 دعاها اندر این مه مستجاب است·فلکها را بدرد آه روزه
- 9 چو یوسف ملک مصر عشق گیرد·کسی کو صبر کرد در چاه روزه
- 10 سحوری کم زن ای نطق و خمش کن·ز روزه خود شوند آگاه روزه
- 11 بیا ای شمس دین و فخر تبریز·توی سرلشکر اسپاه روزه
ganjoor: sh2344 · public domain