دیوان شمس غزل ۲۳۴۴ بیت ۲ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۳۴۴

  1. شدم بر بام تا مه را ببینم که بودم من به جان دلخواه روزه

G2344:2

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 مبارک باد آمد ماه روزه·رهت خوش باد ای همراه روزه
  2. 2 شدم بر بام تا مه را ببینم·که بودم من به جان دلخواه روزه
  3. 3 نظر کردم کلاه از سر بیفتاد·سرم را مست کرد آن شاه روزه
  4. 4 مسلمانان سرم مست است از آن روز·زهی اقبال و بخت و جاه روزه
  5. 5 بجز این ماه ماهی هست پنهان·نهان چون ترک در خرگاه روزه
  6. 6 بدان مه ره برد آن کس که آید·در این مه خوش به خرمنگاه روزه
  7. 7 رخ چون اطلسش گر زرد گردد·بپوشد خلعت از دیباه روزه
  8. 8 دعاها اندر این مه مستجاب است·فلک‌ها را بدرد آه روزه
  9. 9 چو یوسف ملک مصر عشق گیرد·کسی کو صبر کرد در چاه روزه
  10. 10 سحوری کم زن ای نطق و خمش کن·ز روزه خود شوند آگاه روزه
  11. 11 بیا ای شمس دین و فخر تبریز·توی سرلشکر اسپاه روزه

ganjoor: sh2344 · public domain