بشپړ غزل ↗

1. 1 اگر بی‌من خوشی یارا به صد دامم چه می‌بندی·وگر ما را همی‌خواهی چرا تندی نمی‌خندی
2. 2 کسی کو در شکرخانه شکر نوشد به پیمانه·بدین سرکای نه ساله نداند کرد خرسندی
3. 3 بخند ای دوست چون گلشن مبادا خاطر دشمن·کند شادی و پندارد که دل زین بنده برکندی
4. 4 چو رشک ماه و گل گشتی چو در دل‌ها طمع کشتی·نباشد لایق از حسنت که برگردی ز پیوندی
5. 5 خوشا آن حالت مستی که با ما عهد می‌بستی·مرا مستانه می‌گفتی که ما را خویش و فرزندی
6. 6 پیاپی باده می‌دادی به صد لطف و به صد شادی·که گیر این جام بی‌خویشی که باخویشی و هشمندی
7. 7 سلام علیک ای خواجه بهانه چیست این ساعت·نه دریایی و دریادل نه ساقی و خداوندی
8. 8 نه یاقوتی نه مرجانی نه آرام دل و جانی·نه بستان و گلستانی نه کان شکر و قندی
9. 9 خمش باشم بدان شرطی که بدهی می خموشانه·من از گولی دهم پندت نه ز آنک قابل پندی