بشپړ غزل ↗

1. 1 صبحدمی همچو صبح پرده ظلمت درید·نیم شبی ناگهان صبح قیامت دمید
2. 2 واسطه‌ها را برید دید به خود خویش را·آنچ زبانی نگفت بی‌سر و گوشی شنید
3. 3 پوست بدرد ز ذوق عشق چو پیدا شود·لیک کجا ذوق آن کو کندت ناپدید
4. 4 فقر ببرده سبق رفته طبق بر طبق·باز کند قفل را فقر مبارک کلید
5. 5 کشته شهوت پلید کشته عقلست پاک·فقر زده خیمه‌ای زان سوی پاک و پلید
6. 6 جمله دل عاشقان حلقه زده گرد فقر·فقر چو شیخ الشیوخ جمله دل‌ها مرید
7. 7 چونک به تبریز چشم شمس حقم را بدید·گفت حقش پر شدی گفت که هل من مزید