لوستل› دفتر ۱› برخه ۱۳۱ → مخکنۍ · راتلونکې ←
بخش ۱۳۱ - در بیان آنک چنانک گدا عاشق کرمست و عاشق کریم، کرمِ کریم هم عاشق گداست اگر گدا را صبر بیش بود کریم بر در او آید و اگر کریم را صبر بیش بود گدا بر در او آید اما صبر گدا کمال گداست و صبر کریم نقصان اوست
د دې په بیان کې چې لکه څنګه چې غریب د سخاوت او کریم عاشق دی، د کریم سخاوت هم د غریب عاشق دی، که غریب صبر زیات ولري کریم به د هغه دروازې ته راشي او که کریم صبر زیات ولري غریب به د هغه دروازې ته راشي خو د غریب صبر د غریب کمال دی او د کریم صبر د هغه نقصان دی
- M1:2751 بانگ میآمد که ای طالب بیاجود، محتاج گدایان چون گدا
- M1:2752 جود میجوید گدایان و ضعافهمچو خوبان کآینه جویند صاف
- M1:2753 روی خوبان ز آینه زیبا شودروی احسان از گدا پیدا شود
- M1:2754 پس ازین فرمود حق در والضحیبانگ کم زن ای محمد بر گدا
- M1:2755 چون گدا آیینهٔ جودست هاندم بود بر روی آیینه زیان
- M1:2756 آن یکی جودش گدا آرد پدیدو آن دگر بخشد گدایان را مزید
- M1:2757 پس گدایان آیت جود حقندوانک با حقند جود مطلقند
- M1:2758 وانک جز این دوست او خود مردهایستاو برین در نیست نقش پردهایست