بخش ۱۰۰ - در تقریر معنی توکل حکایت آن زاهد کی توکل را امتحان می‌کرد از میان اسباب و شهر برون آمد و از قوارع و ره‌گذر خلق دور شد و ببن کوهی مهجوری مفقودی در غایت گرسنگی سر بر سر سنگی نهاد و خفت و با خود گفت توکل کردم بر سبب‌سازی و رزاقی تو و از اسباب منقطع شدم تا ببینم سببیت توکل را

Em apoio ao significado da confiança em Deus (tawakkul), a história daquele asceta que testou o tawakkul; ele saiu do meio das causas e da cidade, e se afastou dos obstáculos e dos caminhos das pessoas, e em uma montanha deserta e esquecida, na extrema fome, ele deitou a cabeça sobre uma pedra e dormiu, e disse a si mesmo: “Confiei no Teu providenciar de causas e no Teu prover, e me desliguei das causas, para ver a causalidade do tawakkul.”