بخش ۲۳ - حکایت آن اعرابی کی سگ او از گرسنگی می‌مرد و انبان او پر نان و بر سگ نوحه می‌کرد و شعر می‌گفت و می‌گریست و سر و رو می‌زد و دریغش می‌آمد لقمه‌ای از انبان به سگ دادن

A história do beduíno cujo cão morria de fome, enquanto sua sacola estava cheia de pão. Ele lamentava pelo cão, recitava poesia, chorava e batia na cabeça e no rosto, mas sentia pena de dar um pedaço de pão ao cão de sua sacola.