Citește› Daftar 1› Comentariu la cuvintele lui Fariduddin Attar (Dumnezeu să-i sfințească sufletul): „Tu ești stăpânul sufletului, o, neatentule, mănâncă sânge în pământ, căci cel cu inimă bună, chiar dacă bea otravă, este nectar”› Distih 1619
M1:1619 — هرچه گیرد علتی علت شود / کفر گیرد کاملی ملت شود
M1:1619
Înțeles · به زبانِ تو — Limba ta · AI
این بیت تفاوت بنیادین میان انسان ناقص و انسان کامل را نشان می‌دهد: فرد ناقص و بیمار هر چیز خوبی را به بدی تبدیل می‌کند، در حالی که انسان کامل حتی از بدترین چیزها، بهترین نتیجه را می‌سازد.
مولانا در این بخش از مثنوی، به شرح بیتی از عطار نیشابوری می‌پردازد که می‌گوید اگر «صاحب‌دل» (انسان به کمال رسیده) زهر بنوشد، در کام او به عسل تبدیل می‌شود. این بیت، اوج این مفهوم را بیان می‌کند.
مصرع اول می‌گوید که فرد «علتی»، یعنی کسی که در درون خود بیماری روحی، نقص یا ضعف دارد، هر چه را که به دست آورد، آلوده و بیمار می‌کند. همانطور که در بیت قبل گفته شد، علم در دست او به جهل و طلا در دستش به خاکستر تبدیل می‌شود. مشکل در چیزهای بیرونی نیست، بلکه در ذات گیرنده است.
مصرع دوم، نقطه‌ی مقابل این تصویر است. «کامل»، یعنی انسان وارسته و به حق پیوسته، چنان قدرت دگرگون‌کننده‌ای دارد که حتی «کفر» را که بزرگترین گمراهی است، به «ملت» تبدیل می‌کند. «ملت» در اینجا به معنای دین راستین و آیین توحیدی است. این یک گزاره‌ی بسیار جسورانه است: انسان کامل نه تنها از کفر تأثیر نمی‌پذیرد، بلکه آن را به اصل و جوهر ایمان مبدل می‌سازد. او می‌تواند از دل یک اندیشه‌ی باطل، حقیقتی را استخراج کند یا مواجهه‌ی او با کفر، خود به تجلی ایمان بینجامد. این قدرت، ناشی از آن است که به قول مولانا در ابیات قبل، دست او «دست خدا»ست و وجودش همچون کیمیا، هر فلز بی‌ارزشی را به طلا بدل می‌کند.
- علتی
- فرد بیمار، انسان ناقص و معیوب از نظر روحی و معنوی
- علت
- بیماری، نقص، عیب
- کاملی
- انسان کامل، فردی که به کمال معنوی رسیده است
- ملت
- دین، آیین، شریعت (در اینجا به خصوص دین حق و توحیدی)
Discuție — Întreabă despre acest distih — răspuns din Masnavi, cu fiecare vers citat
Conversația ta rămâne pe acest dispozitiv, dacă nu o distribui.
Ce au întrebat cititorii0
Nicio întrebare distribuită încă — a ta ar putea fi prima.