Citește› Daftar 1› Comentariu la „Ce vrea Dumnezeu se întâmplă”› Distih 1885
M1:1885 — بی عنایات حق و خاصان حق / گر ملک باشد سیاهستش ورق
M1:1885
Înțeles · به زبانِ تو — Limba ta · AI
انسان، حتی اگر در پاکی و مقام همچون فرشته باشد، بدون لطف و عنایت مستمر خداوند و راهنمایی اولیای او، سرنوشتی جز تباهی و سیهروزی نخواهد داشت.
این بیت اوج نیاز و وابستگی مطلق انسان به لطف الهی را بیان میکند. مولانا پس از آنکه در بیت قبل میگوید «بیعنایات خدا هیچیم هیچ»، در اینجا این مفهوم را به بالاترین حد ممکن میرساند.
او از «فرشته» (ملک) به عنوان نماد پاکی، معصومیت و نزدیکی به خدا استفاده میکند تا بگوید حتی چنین موجودی نیز قائم به ذات خود نیست و هستی و ارزشش به لطف و توجه خداوند وابسته است. اگر این عنایت لحظهای قطع شود، «ورق» یا همان کارنامهٔ اعمال او نیز «سیاه» خواهد شد. این سیاهی نه لزوماً به معنای گناه، بلکه به معنای پوچی، بیثمری و دور افتادن از سرچشمهٔ نور و حقیقت است.
نکتهٔ مهم دیگر، ذکر «خاصان حق» در کنار «حق» است. از دیدگاه مولانا، لطف خداوند تنها به صورت مستقیم به انسان نمیرسد، بلکه از طریق واسطههایی چون پیامبران و اولیا (پیران طریقت) نیز جاری میشود. این تأکیدی است بر اهمیت حیاتی راهنما و مرشد در مسیر معنوی. بنابراین، برای رستگاری، هم توجه مستقیم الهی و هم پیروی از راهنمایان برگزیدهٔ او ضروری است.
- عنایات
- جمع عنایت؛ لطفها، توجهات، مهربانیها
- خاصان حق
- بندگان برگزیده و نزدیک به خدا، اولیا، عارفان
- ملک
- فرشته
- ورق
- در اینجا: صفحهٔ اعمال، کارنامه، سرنوشت
Discuție — Întreabă despre acest distih — răspuns din Masnavi, cu fiecare vers citat
Conversația ta rămâne pe acest dispozitiv, dacă nu o distribui.
Ce au întrebat cititorii0
Nicio întrebare distribuită încă — a ta ar putea fi prima.