Citește› Daftar 1› Despre acest hadith: „Într-adevăr, Domnul vostru are în zilele vieții voastre suflări divine; așadar, expuneți-vă lor”› Distih 1968
M1:1968 — بهر لقمه گشته لقمانی گرو / وقت لقمانست ای لقمه برو
M1:1968
Înțeles · به زبانِ تو — Limba ta · AI
برای رسیدن به لذتهای کوچک و مادی (لقمه)، حکمت و معرفت بزرگ معنوی (لقمان) را فدا کردهای. اکنون زمان دریافت فیض الهی است، پس باید از این دلبستگیهای حقیر دست کشید.
این بیت در میانهٔ بحثی دربارهٔ «نفحات الهی» یا همان نسیمهای رحمت خداوند میآید که فرصتهایی استثنایی برای رشد معنوی هستند. مولانا میگوید گاهی این فیض بزرگ از راه میرسد، اما دلبستگیهای کوچک دنیوی، مانند یک «لقمه» غذا یا هر لذت مادی دیگر، راه آن را میبندد.
مولانا با استفاده از جناس زیبای «لقمه» و «لقمان»، تضاد میان این دو را به تصویر میکشد. «لقمان» نماد حکمت، معرفت و جان آگاه است، در حالی که «لقمه» نماد نیازهای پست جسمانی و تعلقات دنیوی است. بیت میگوید که ما گاهی خرد و معنویت عظیم خود را (که به حکمت لقمان تشبیه شده) فدای یک لذت آنی و کوچک میکنیم. این کار مانند به گروگان دادن گنجی گرانبها برای به دست آوردن چیزی بیارزش است.
پیام اصلی بیت یک انتخاب است: در لحظهای که فیض الهی (وقت لقمان) فرامیرسد، انسان باید آگاهانه لذتهای حقیر مادی (لقمه) را کنار بزند تا بتواند آن موهبت بزرگ را دریافت کند. در غیر این صورت، آن فرصت معنوی از دست خواهد رفت و انسان در اسارت نیازهای جسمانی خود باقی خواهد ماند.
- لقمانی
- حکمت و دانایی، آنچه منسوب به لقمان حکیم است.
- گرو
- گروگان، رهن، چیزی که در ازای وام یا تعهدی نگه داشته میشود.
- بهرِ
- برایِ، به خاطرِ.
Discuție — Întreabă despre acest distih — răspuns din Masnavi, cu fiecare vers citat
Conversația ta rămâne pe acest dispozitiv, dacă nu o distribui.
Ce au întrebat cititorii0
Nicio întrebare distribuită încă — a ta ar putea fi prima.