Citește› Daftar 1› Despre acest hadith: „Într-adevăr, Domnul vostru are în zilele vieții voastre suflări divine; așadar, expuneți-vă lor”› Distih 2002
M1:2002 — عیب باشد کو نبیند جز که عیب / عیب کی بیند روان پاک غیب
M1:2002
Înțeles · به زبانِ تو — Limba ta · AI
شخص عیبجو، خود معیوب است، زیرا نگاهش به جهان بازتاب درونش است. در مقابل، روحی که با عالم غیب و حقیقت الهی پیوند دارد، پاک است و در دیگران عیبی نمیبیند.
این بیت در ادامهٔ سخن خداوند با مولاناست که به او فرمان میدهد اسرار عشق را بازگو کند و نگران نباشد که دیگران این سخنان را «عیب» بدانند. مولانا توضیح میدهد که نگرش هر فرد به جهان، آینهٔ درون اوست.
کسی که نگاهش تنها بر نقصها و عیبها متمرکز است، نشان میدهد که وجود خودش پر از عیب است. این یک اصل عرفانی است: ما جهان را نه آنگونه که هست، بلکه آنگونه که هستیم میبینیم. فرد عیبجو، نقص درونی خود را به بیرون فرافکنی میکند.
در مقابل، «روان پاک غیب» قرار دارد؛ یعنی روحی که از آلودگیهای نفسانی پاک شده و با حقیقت متعالی و عالم غیب پیوند خورده است. چنین روحی، چون خود منزه و زیباست، در دیگران و در عالم نیز جز زیبایی و کمال نمیبیند. این نگاه، نگاه عارفان و اولیای الهی است که به دلیل اتصال به منبع خیر و زیبایی، از عیببینی مبرا هستند. بنابراین، اگر کسی در سخنان الهی مولانا عیبی ببیند، این نقص از دیدگاه اوست، نه از خود سخن.
- کو
- که او
- روان پاک غیب
- روح پاک و منزهی که به عالم غیب و حقایق الهی تعلق دارد.
- کی
- چگونه، چطور
Discuție — Întreabă despre acest distih — răspuns din Masnavi, cu fiecare vers citat
Conversația ta rămâne pe acest dispozitiv, dacă nu o distribui.
Ce au întrebat cititorii0
Nicio întrebare distribuită încă — a ta ar putea fi prima.