Citește› Daftar 1› Despre acest hadith: „Într-adevăr, Domnul vostru are în zilele vieții voastre suflări divine; așadar, expuneți-vă lor”› Distih 2014
M1:2014 — گر تو خود را پیش و پس داری گمان / بستهٔ جسمی و محرومی ز جان
M1:2014
Înțeles · به زبانِ تو — Limba ta · AI
اگر هویت خود را محدود به ابعاد مادی و زمانی (مانند گذشته و آینده، یا جلو و عقب) بدانی، در واقع اسیر جسم هستی و از حقیقت بیمکان و بیزمانِ جان محروم ماندهای.
مولانا در این بخش، تفاوت بنیادین میان «جسم» و «جان» را شرح میدهد. جسم، مادی و محدود به ابعاد سهبعدی و زمان است؛ مفاهیمی مانند «زیر و بالا» و «پیش و پس» (مصرع بعدی: M1:2015) تنها برای توصیف تن به کار میروند. اما «جان» یا روح، از جنس عالم معناست و در این محدودیتها نمیگنجد.
این بیت یک هشدار است: اگر تمام درک تو از «خود» به این خلاصه شود که موجودی هستی در یک نقطه از مکان و لحظهای از زمان، در واقع خود را با جسمت یکی دانستهای. این همان «بستهٔ جسم بودن» است. نتیجهٔ این نگاه، محرومیت از درک حقیقتِ والاترِ جان است؛ جانی که روشن، بیجهت و نامحدود است.
در زمینهٔ کلی این بخش که دربارهٔ «نفحات الهی» (نسیمهای رحمت خداوند) است، این بیت به ما میگوید که برای دریافت آن نسیمها، باید از زندانِ تنگِ جسم و ابعاد مادی فراتر رویم. تا زمانی که در «پیش و پس» گرفتاریم، نمیتوانیم آن حقیقت بیجهت را که از هر سو میوزد، تجربه کنیم.
- پیش و پس
- جلو و عقب؛ گذشته و آینده. کنایه از محدودیتهای مکانی و زمانی عالم ماده.
- گمان داری
- تصور میکنی، میپنداری.
- بستهٔ
- اسیر، زندانی، وابسته به.
- محروم ز
- بیبهره از، بینصیب از.
Discuție — Întreabă despre acest distih — răspuns din Masnavi, cu fiecare vers citat
Conversația ta rămâne pe acest dispozitiv, dacă nu o distribui.
Ce au întrebat cititorii0
Nicio întrebare distribuită încă — a ta ar putea fi prima.