Citește› Daftar 1› Continuarea poveștii lăutarului și transmiterea de către Emirul Credincioșilor, Omar, fie ca Dumnezeu să fie mulțumit de el, a ceea ce a strigat vocea divină› Distih 2204
M1:2204 — کاین منی از وی رسد دم دم مرا / پس ورا بینم چو این شد کم مرا
M1:2204
Înțeles · به زبانِ تو — Limba ta · AI
این احساس «من» و «خود» که در ماست، هر لحظه از جانب خداوند به ما میرسد؛ بنابراین، تنها زمانی میتوانم او را ببینم که این «من» در من ناچیز و محو گردد.
این بیت در ادامهٔ مناجات و توبهٔ مطرب بیان میشود. او به یک دریافت عمیق عرفانی رسیده است: حتی وجود و هویت فردی او، یعنی همان احساس «من بودن»، عطیهای لحظه به لحظه از جانب خداوند است. این «من» یک دارایی ثابت و مستقل نیست، بلکه فیضی است که دم به دم از مبدأ هستی به او میرسد.
مولانا در اینجا به یکی از کلیدیترین مفاهیم تصوف، یعنی «فنا» (محو شدن خود)، اشاره میکند. مطرب دریافته است که حجاب اصلی میان او و خداوند، همین «منی» و خودبینی است. تا زمانی که انسان خود را در مرکز میبیند و برای خود وجودی مستقل قائل است، نمیتواند حقیقت الهی را مشاهده کند. راه شهود و دیدنِ «او»، کم شدن و ناپدید شدنِ «این» (یعنی «من») است. این بیت به زیبایی بیان میکند که رهایی از خود، شرط لازم برای وصال با معشوق ازلی است. همانطور که در بیت بعدی با مثال کسی که طلا میشمارد توضیح داده میشود، توجه ما باید به صاحب طلا (خدا) باشد، نه به خودمان که صرفاً شمارندهایم.
- منی
- منیت، خودبینی، احساس وجود مستقل از خدا، نفسانیت
- وی
- او (در اینجا اشاره به خداوند است)
- دم دم
- لحظه به لحظه، پیوسته
- ورا
- او را (شکل کهن)
- چو
- وقتی که، هنگامی که
Discuție — Întreabă despre acest distih — răspuns din Masnavi, cu fiecare vers citat
Conversația ta rămâne pe acest dispozitiv, dacă nu o distribui.
Ce au întrebat cititorii0
Nicio întrebare distribuită încă — a ta ar putea fi prima.