Citește› Daftar 1› Despre faptul că, la fel cum cerșetorul este îndrăgostit de generozitate și de cel generos, generozitatea generosului este și ea îndrăgostită de cerșetor. Dacă cerșetorul are mai multă răbdare, cel generos va veni la ușa lui, iar dacă cel generos are mai multă răbdare, cerșetorul va veni la ușa lui. Însă răbdarea cerșetorului este perfecțiunea cerșetorului, iar răbdarea celui generos este un defect al său› Distih 2757
M1:2757 — پس گدایان آیت جود حقند / وانک با حقند جود مطلقند
M1:2757
Înțeles · به زبانِ تو — Limba ta · AI
نیازمندان و گدایان، آینه و نشانهٔ صفتِ بخشندگی خداوند هستند؛ اما عارفانی که به حق پیوسته‌اند، دیگر نشانه نیستند، بلکه خودِ آن بخشندگیِ مطلق و بی‌نهایت شده‌اند.
این بیت، دو سطح از رابطه با «جود» یا همان بخشندگی الهی را از هم متمایز می‌کند. مولانا در ابیات قبل توضیح داده است که وجودِ نیازمند (گدا) است که صفتِ بخشندگیِ بخشنده (کریم) را آشکار می‌کند. گدا مانند آینه‌ای است که زیباییِ جود و کرم الهی را به نمایش می‌گذارد. پس در مصراع اول نتیجه می‌گیرد که «گدایان آیت جود حقند»؛ یعنی وجود آن‌ها نشانه‌ای ضروری برای تجلی و دیده شدن صفت بخشندگی خداوند است.
اما در مصراع دوم، مولانا به مرتبه‌ای بالاتر اشاره می‌کند: مرتبهٔ «فنا فی الله» یا همان «با حق بودن». کسانی که از خودیِ خود رها شده و در خداوند فانی شده‌اند، دیگر فقط آینه یا نشانهٔ یک صفت الهی نیستند. آن‌ها خود به تجلیِ کامل آن صفت تبدیل شده‌اند. چنین انسانی «جود مطلق» است؛ یعنی وجودش عین بخشندگی بی‌قید و شرط الهی می‌شود و دیگر میان او و صفتِ حق، فاصله‌ای نیست. به این ترتیب، مولانا میان «نشانهٔ جود بودن» (مقام گدا) و «خودِ جود بودن» (مقام ولیّ و عارف کامل) تفاوت می‌گذارد.
- آیت
- نشانه، معجزه
- جود
- بخشش، سخاوت، کرم
- حق
- خداوند، حقیقت مطلق
- وانک
- و آن‌کس که، و آن‌هایی که
- جود مطلق
- بخشش بی‌نهایت و بی‌قید و شرط، خودِ ذات بخشندگی
Discuție — Întreabă despre acest distih — răspuns din Masnavi, cu fiecare vers citat
Conversația ta rămâne pe acest dispozitiv, dacă nu o distribui.
Ce au întrebat cititorii0
Nicio întrebare distribuită încă — a ta ar putea fi prima.