Citește› Daftar 1› Mirarea lui Adam, pacea fie asupra lui, de rătăcirea lui Iblis, blestemat să fie, și uimirea sa› Distih 3931
M1:3931 — غیر تو هر چه خوشست و ناخوشست / آدمی سوزست و عین آتشست
M1:3931
Înțeles · به زبانِ تو — Limba ta · AI
هر چیزی غیر از خداوند، چه خوشایند به نظر برسد و چه ناخوشایند، در نهایت برای انسان ویرانگر و مانند آتش سوزاننده است.
این بیت در ادامهٔ مناجات با پروردگار و بیان نیاز مطلق انسان به راهنمایی اوست. مولانا در اینجا به یک اصل بنیادین در عرفان اشاره می‌کند: تنها پناهگاه حقیقی و تنها امر اصیل، خداوند است. هر چیز دیگری در این جهان، که از آن با عنوان «غیر» یا «ماسوی الله» یاد می‌شود، در ذات خود ناپایدار و فانی است.
خواه این «غیر» امری خوشایند و لذت‌بخش باشد (مانند ثروت، مقام، یا حتی روابط انسانی بدون یاد خدا) و خواه امری ناخوشایند و رنج‌آور (مانند مصیبت‌ها و سختی‌ها)، هر دو وجه یک سکه‌اند. دلبستگی به امور خوشایند، انسان را از اصل خود غافل می‌کند و رنج بردن از امور ناخوشایند نیز او را در گرداب ناامیدی و فراموشی از مبدأ هستی غرق می‌سازد. به همین دلیل، مولانا هر دو را به «آتش» تشبیه می‌کند که «آدمی‌سوز» است؛ یعنی حقیقت و جوهر انسانی را می‌سوزاند و از بین می‌برد. این نگاه، دعوتی است به رهایی از بندگی پدیده‌ها و یافتن آرامش و امنیت تنها در پناه خداوند.
- آدمی سوز
- سوزانندهٔ انسان، نابودکنندهٔ حقیقت آدمی
- عین آتش
- درست مانند خود آتش، ذاتاً آتشین
Discuție — Întreabă despre acest distih — răspuns din Masnavi, cu fiecare vers citat
Conversația ta rămâne pe acest dispozitiv, dacă nu o distribui.
Ce au întrebat cititorii0
Nicio întrebare distribuită încă — a ta ar putea fi prima.