Citește› Daftar 2› Mu'awiya îi explică din nou lui Iblis șiretlicul său› Distih 2656
M2:2656 — گفت امیر او را که اینها راستست / لیک بخش تو ازینها کاستست
M2:2656
Înțeles · به زبانِ تو — Limba ta · AI
معاویه به ابلیس می‌گوید: «حرف‌های عالمانه‌ای که دربارهٔ خدا و حقیقت زدی، درست است، اما تو خودت از این حقایق بی‌بهره‌ای و سهمی از آن نداری.»
این بیت بخشی از گفتگوی معاویه با ابلیس است. ابلیس برای فریب معاویه، او را برای نماز صبح بیدار کرده و وقتی معاویه به نیت او شک می‌کند، ابلیس نطقی بسیار عالمانه و عرفانی در باب ذات خود و معرفت الهی سر می‌دهد. او ادعا می‌کند که گرچه مطرود شده، اما هنوز اصل نورانی خود و معرفتش را از دست نداده است.
معاویه در اینجا با هوشمندی پاسخ می‌دهد. او دانش و کلمات ابلیس را انکار نمی‌کند و می‌پذیرد که حرف‌هایش («اینها») از نظر تئوری «راست» است. اما بلافاصله نکتهٔ اصلی را بیان می‌کند: داشتن دانش دربارهٔ چیزی با بهره‌مندی واقعی از آن متفاوت است. ابلیس علم به حقایق معنوی دارد، اما «بخش» و سهم او از این حقایق «کاسته» است؛ یعنی این معرفت در وجود او به نور و عمل صالح تبدیل نشده و صرفاً دانشی بی‌اثر و ابزاری برای فریب است.
مولانا در اینجا تفاوت میان علم (دانستن) و تحقق (بودن) را برجسته می‌کند. ابلیس نماد دانشمندی است که به دلیل تکبر و حسد، علمش نه تنها او را نجات نمی‌دهد، بلکه به ابزار گمراهی خود و دیگران تبدیل می‌شود. معاویه، به عنوان سالک هوشیار، فریب ظاهر عالمانهٔ سخنان را نمی‌خورد و به میوه و اثر واقعی آن در گوینده توجه می‌کند.
- بخش
- سهم، بهره، نصیب
- کاستست
- کاسته است، کم است، ناقص است
Discuție — Întreabă despre acest distih — răspuns din Masnavi, cu fiecare vers citat
Conversația ta rămâne pe acest dispozitiv, dacă nu o distribui.
Ce au întrebat cititorii0
Nicio întrebare distribuită încă — a ta ar putea fi prima.